Streljački klub „PARTIZAN”

Recenzent Bojan Dimitrijević

ISBN

Dr Ljubomir Petrović

BORCI ZA TROFEJE POLA VEKA STRELJAČKOG KLUBA „PARTIZAN” 1959 – 2009. GODINE

Beograd 2009.

SADRŽAJ

Recenzija Uvodne napomene Počeci tradicije Dominacija na domaćim strelištima Streljačke legende Uspesi mladih strelaca Svetski rezultati Život u klubu Zaključak Summary Conclusion Registar ličnih imena

6 9 13 21 55 67 73 81 93 94 95 96

RECENZIJA
Dr Ljubomir Petrović, BORCI ZA TROFEJE, Pola veka streljačkog kluba „Partizan” 1959 – 2009. godine

Nastavljajući seriju objavljenih naslova, na temu društvene istorije Jugoslavije, naš kolega i jedan od agilnijih istoričara Instituta za savremenu istoriju dr Ljubomir Petrović, ponudio je stručnoj javnosti novi rukopis. Ovaj tekst se bavi istorijom streljačkog kluba „Partizan” od 1959. godine do danas. Na izgled, ova tema može izgledati kao delić društvene istorije, ili istorije sporta. Međutim, reč je o studiji jednog veoma značajnog kluba sa značajnim uspesima u svojoj višedecenijskoj prošlosti. Hronološki, kolega Petrović vodi čitaoca kroz aktivnosti kluba od njegovog formiranja pa do današnjih dana. On se bavi istorijatom kluba, značajnim uspesima i vodećim pojedincima kao i životom u klubu i problemima koji su tokom godina činili okvir funkcionisanja streljačkog kluba „Partizan”. Ono što privlači pažnju i što ovu knjigu odvaja od drugih je višestrukost tokova kojima autor „pokriva” istoriju ovog sportskog kluba. Sa druge strane, iako materijal vrvi od imena i podataka, Petrović znalački vodi čitaoca kroz informacije i čitalac stiče kompletnu sliku streljačkih aktivnosti „Partizana”.

10 BORCI ZA TROFEJE

Početni delovi ove monografije svedoče o posebnoj ulozi sportskog društva „Partizan” u jugoslovenskoj stvarnosti posle 1945. godine, a odatle i mestu i ulozi streljačkog kluba koji je, pored sportske funkcije, imao i širu društvenu funkciju osposobljavanja omladine u veštinama rukovanja oružjem i gađanja. Sa stanovišta istoriografije najinteresantnije je poglavlje „Život u klubu” u kome dr Petrović daje sliku koja ne govori samo o uspesima već i o sadržajnosti „Partizanovog” života. Verujemo da će pažnju čitalaca privući i ilustrativni materijal koji prati tekstualni deo. Smatram da je autor Lj. Petrović sa ovim radom odlično postavio jednu od tema istorije jugoslovenskog sporta posle 1945. godine ponudivši nam dobro strukturiran i pregledan rad. S toga, sa kolegijalnim zadovoljstvom, toplo preporučujem ovaj rad za objavljivanje.

U Beogradu, 28. septembra 2009.

dr Bojan Dimitrijević

Viši naučni saradnik Institut za savremenu istoriju
BORCI ZA TROFEJE

11

Uvodne napomene

Jugoslovensko sportsko društvo „Partizan”, od svog osnivanja 1945. godine, spadalo je u uspešne sportske kolektive u Jugoslaviji. Samo za prve dve decenije postojanja sa reprezentativnim nastupima, u raznim sportovima, moglo se pohvaliti sa 430 sportista koji su za državu u tom periodu odigrali oko 10.000 mečeva. Osnovano u sklopu interesovanja vojnih krugova za sportske aktivnosti 4. oktobra 1945. godine, neposredno posle održavanja Prvog prvenstva Jugoslovenske Armije, društvo „Partizan” uživalo je podršku politički uticajnih ljudi poput Svetozara Vukmanovića Tempa, Vlade Mađarića i Otmara Kreačića Kulture. Uticaj politike ostao je dominantan i posle 1950. godine. Proslavljeni partizanski ratnici, poput Đure Kladarina i Peke Dapčevića, bili su predsednici JSD „Partizan”. General Peko Dapčević bio je zainteresovan za fudbal kao bivši igrač i fudbalski sudija još pre Drugog svetskog rata.1 Bili su to moćni ljudi jednog ideološkog sistema koji je sport doživljavao kao sredstvo promocije države. To pokazuje i stav Josipa Broza koji je, u razgovoru sa pretstavnicima Streljačkog saveza Jugoslavije tokom kritičnih dana raskola sa Sovjetima 1949. godine, naglašavao da je streljaštvo kao sport posedovalo „uslove” za razvoj u „masovni sport” koji se, po njemu, morao pretvoriti u veštinu poznatu svakom građaninu, a posebno sportistima iz drugih takmičarskih grana. Rezultati strelaca dobijali su novu, uporednu, dimenziju takmičenja sa doskorašnjim saveznikom. Tito je istakao da: „...uspjesi koje mi postižemo potrebni su ne samo radi nas nego i radi drugih: mi treba da pokažemo šta može da postigne jedna potpuno slobodna zemlja koja

1 Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane; Đuro Đurašković, Todor Bulja, Milorad Vučinić (ur.), Partizan, 25 godina fudbalskog kluba 1945 – 1970, Beograd 1970, str. 9.

BORCI ZA TROFEJE

13

izgrađuje socijalizam, pa makar bila i mala, kad razvije sve svoje snage. Jer, pogrešna je i vanredno štetna teorija da samo velike zemlje, samo veliki narodi mogu dati dobre rezultate bilo u sportu bilo u nauci.”2 Po rečima istraživača savremene srpske istorije: „Fiskulturna aktivnost i sport su predstavljali značajne segmente armijskog života, ali još više potencirani oblik armijske aktivnosti u javnosti. Priređivane su razne fiskulturne manifestacije, sletovi, nedelje raznih sportova, krosevi, a najvažnija je bila Titova štafeta.”3 Bila je to pozadina razvoja sportskih aktivnosti i povod za brojna sportska društva koja su tokom godina poprimila velike dimenzije. Jugoslovensko sportsko društvo „Partizan” imalo je 1965. godine 19 klubova sa više od 3.000 sportista. Među njima, kao jedan od mlađih klubova, bio je i streljački.4
Prva generacija strelaca „Partizana”.

2

Josip Broz Tito, Iz razgovora s predstavnicima Streljačkog saveza Jugoslavije, održanog 24. jula 1949. godine, Govori i članci, knj. IV, Zagreb 1959, str. 218 – 219.

3 Bojan B. Dimitrijević, Jugoslovenska armija 1945 – 1954, Nova ideologija, vojnik i oružje, Beograd 2006, str. 187. 4 Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane.

Razmere uspeha „Partizanovih” strelaca mogu se ukratko brojčano predstaviti na način koji potvrđuje višedecenijsku superiornost streljačkog kluba. Tokom vremena ostvareni su brojni vrhunski rezultati među kojima se izdvajaju:

14 BORCI ZA TROFEJE

• Olimpijske Igre: zlato sa olimpijskim rekordom (Goran Maksimović u Seulu 1988. godine.) • Svetska prvenstva: 3 zlatne, 3 srebrne i 4 bronzane medalje. • Četiri svetska rekorda. • Prvenstva Evrope: 16 zlatnih, 11 srebrnih i 8 bronzanih medalja. • Balkanski šampionati: 52 zlatne, 52 srebrne i 50 bronzanih medalja. • 14 rekorda Balkana. • Osvojene su 172 zlatne medalje na državnim prvenstvima i postavljena su 36 nacionalnih rekorda.5 Put prema uspehu nije bio lak. Podrazumevao je odricanja strelaca od brojnih udobnosti porodičnog života, treniranje u mnogo gorim ekonomskim i političkim uslovima od takmičara iz drugih država, odsustvo mogućnosti kupovine kvalitetnog oružja i manjak kvalitetne municije za treniranje. U takvim okolnostima i mnogo manji broj odličja mogao bi se smatrati vrhunskim uspesima. Deo odgovora kako je bilo moguće „preplaviti” vitrine kluba sa trofejima ležao je u ogromnom talentu strelaca, kvalitetnom trenerskom radu sa njima, navici takmičara da se do zadnjeg metka bore za što bolje rezultate i u svesti svakog strelca i streljačkog radnika „Partizana” da svi postignuti rezultati obavezuju na poštovanje, ali i njihovo stalno prevazilaženje. Bio je to recept za uspeh kolektiva čije se osnivanje odvijalo u daleko skromnijim okolnostima od onih koji su pratile druge, po broju navijača veće i popularnije, sportove.

5

Videti sajt SK „Partizan” na internet adresi http://www.partizanshooting.rs/index. php?str=uspesi_sk od 29. aprila 2009. godine.

BORCI ZA TROFEJE

15

Grupni portret strelaca „Partizana” sa peharom TROFEJE 16 BORCI ZA Maršala Tita.

Počeci tradicije

Streljački klub „Partizan” počeo je sa radom 27. maja 1959. godine, a prvi predsednik pukovnik Ivan Turčinović i sekretar Dragomir Smiljanić bili su zaslužni za kreiranje puta koji će kasnije dovesti do brojnih streljačkih trofeja. Grupa ljudi, koja se pojavila na osnivačkoj skupštini, brojala je 135 strelaca i streljačkih radnika. Prilikom osnivanja Milorad Jeftović, tadašnji predsednik JSD „Partizan”, istakao je spremnost društva da pomogne razvoju streljaštva i izložio je „zadatke” i „smernice” rada u klubu. Osim Turčinovića i Smiljanića, u prvom Upravnom odboru nalazili su se: Vukašin Senić, Đorđe Orlović, Rajko Popović, Pera Stevanović, Ljiljana Svirčev, Momir Vuković i Dušan Ninković. U prvom Nadzornom odboru bili su: Svetozar Kovačević, Novak Jeftović i Ranko Ristić.6 Posle pola
Upravni odbor SK „Partizan”.

6

Arhiv streljačkog kluba „Partizan” (dalje: ASK „Partizan”), Zapisnik sa osnivačke skupštine streljačke družine „Partizan”, održane 27. maja 1959. godine, str. 1; Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane.

BORCI ZA TROFEJE

17

veka iskustva, danas radom kluba rukovode predsednik Dražen Požar i članovi Upravnog odbora: Ratko Ivanović, Mališa Marković, Bojan Bojanić, Miroslav Lazanski, Vasilije Bjelobrković, Slobodan Dobričanin, Damjan Gušić, Mileta Mijatović, Goran Zlatković, Božo Klačar i Mladen Franović. U Nadzornom odboru nalaze se: predsednik Zoran Mićić, Rade Kovačević i Ivica Rasulić.7 Sadašnji sekretar kluba je Milovan Kostadinović - Dišović.
Sadašnji upravni odbor SK „Partizan” sa leva na desno: Vasilije Bjelobrković, Ratko Ivanović, Miroslav Lazanski, Dražen Požar, Milovan Kostadinović - Dišović, Goran Zlatković, Bojan Bojanić, Mališa Marković, Mladen Franović.

7

Sastavi današnjih upravnih institucija u SK „Partizan” navedeni su prema: Pismo Dragana Donevića, trenera SK „Partizan”, 26. avgust 2009. godine.

Prema prvim pravilima, streljačka družina „Partizan” imala je proklamovanu samostalnost u radu, ograničenu samo programima JSD „Partizan” i viših streljačkih institucija. Zadaci streljačkog kluba podrazumevali su širenje streljačke veštine, posebno među članovima brojne porodice sportova u JSD „Partizan”, podizanje streljačkog kvaliteta takmičara, osposobljavanje što šireg kruga ljudi u veštini gađanja i u njihovom upoznavanju sa svim vrstama oružja koja su se koristila u streljačkom sportu. Organizacija obuke u gađanju, poboljšanje odbranbenih kapaciteta države u kojoj se živelo, širenje sportskog morala, razvijanje sportskih osobina, popularizacija streljaštva i amaterskog streljačkog sporta, bili su među prioritetima prvih streljačkih entuzijasta. Uživanje građanskih prava bilo je jedini preduslov za jugoslovenske

18 BORCI ZA TROFEJE

državljane da se učlane u klub. Članovi su se delili na redovne i počasne, a imali su aktivno i pasivno biračko pravo. Mogli su koristiti „sredstva i povlastice organizacije pod određenim uslovima” i odlučivati o organizacionim pitanjima. Učestvovali su u raznim manifestacijama kluba. U dužnosti i obaveze članstva spadali su: pridržavanje svih normi i propisa JSD „Partizan” i Streljačkog saveza Jugoslavije, plaćanje članskog uloga, redovno učešće na vežbama i takmičenjima, a posebno se naglašavala neophodnost „staranja” o podizanju sopstvenih takmičarskih mogućnosti za svakog strelca koji je bio član kluba. Obaveza im je bila i da pomažu drugim strelcima, članovima kluba, na poboljšanju njihovih streljačkih sposobnosti. Stvarao se duh zajedništva, sa nijansama zdrave konkurencije, među klupskim drugovima.8 Po sećanjima Momira Vukovića, jednog od osnivača kluba i člana prve uprave, JSD „Partizan” uticalo je na rad streljačkog kluba, ali nije postojao utvrđen kriterijum za finansiranje novog člana sportske porodice. Bez profesionalnog trenera, pod stručim nadzorom profesora fizičke kulture Rajka Popovića, generacije mladih beogradskih srednjoškolaca preko školskih aktivnosti, a kasnije ulaskom u SK „Partizan”, otkrivali su čari streljačkog sporta. Preovlađivali su principi sportskog amaterizma. Treniralo se svaki dan, ali nije postojao program rada sa svakim pojedinim strelcem, već se poštovao dogovor sa trenerom neposredno pred samo takmičenje. Nesuglasica između strelaca i trenera nije bilo, a sami strelci osećali su životnu sigurnost i ponos što su bili deo velikog sportskog i jugoslovenskog kluba. Mada je JSD „Partizan” bio pod nadzorom vojnih struktura vlasti, političari se nisu mešali u rad kluba, ali su koristili uspehe strelaca za potrebe svojih promocija. Strelci su osećali ovu strategiju političara, a to je bio jedan od razloga što su pojedinci osećali pritisak svojih uspeha. Probleme, kada ih je bilo, rešavala je uprava kluba, a postojalo je drugarstvo i osećaj zajedništva do tačke da je prema drugim klubovima postojao rivalitet sa dozom ismevanja. Prva generacija „Partizanovih” strelaca bila je zadovoljna pisanjem štampe o njima, mada su to bili kratki, pretežno informativni članci o postignutom broju krugova na nekim takmičenjima. Po mišljenju većine strelaca, država ni tada nije činila dovoljne napore u potpomaganju streljaštva. Iskusnim streljačkim radnicima, sa višedecenijskim stažom u sportu, najteže je padala relativna nezainteresovanost države i društva prema

8 ASK „Partizan”, Pravila streljačke družine „Partizan”, od 27. maja 1959. godine, str. 1 – 4.

BORCI ZA TROFEJE

19

njihovom sportu, što se donekle izmenilo u poslednjoj deceniji 20. veka kada su pod sankcijama međunarodne zajednice strelci postali simbol uspeha, ali i prkosa pred raznim oblicima pritisaka, ucena i zastrašivanja. Tako su prve generacije strelaca doživele satisfakciju svog sporta, donekle pomračenu činjenicom da televizijski mediji nisu učinili dovoljno na predstavljanju sporta i takmičara.9
Streljačka knjižica Momira Vukovića, osnivača i člana prvog Upravnog odbora SK „Partizan”.

9

Intervju sa Momirom Vukovićem, osnivačem i članom prvog upravnog odbora SK „Partizan”, 15. juni 2009. godine.

Bilo je i dobrih strana otsustva pritisaka medija i politike krajem 50-ih godina na strelce, jer se u sportskoj i relativnoj društvenoj anonimnosti mogao neometano negovati kvalitet takmičara i razvijati klub. Pojedini strelci, poput Miodraga Katanića i Radmila Pejčeva, trenirali su svakodnevno, iako su bili zaposleni u firmama koje nisu imale veze sa streljaštvom. Takmičarska sezona trajala je gotovo preko cele godine. U ekipnim disciplinama, po tadašnjim pravilima Streljačkog saveza Jugoslavije, takmičilo se 10 strelaca, od čega 8 muškaraca i dve žene. Tada su u „Partizanu” strelci pucali sa svim oružjem, zavisno od potreba kluba. Počinjalo se sa vazdušnom puškom u kasnu zimu, postepeno se prelazilo na mali kalibar sa poboljšanjem vremenskih uslova, a leto je bilo posvećeno gađanjima iz vojničke puške. Treninzi nisu trajali po

20 BORCI ZA TROFEJE

određenom šablonu. Satnica se menjala u zavisnosti od oružja sa kojim je takmičar trenirao.10 Organizaciona struktura streljačkog kluba obuhvatala je Skupštinu, Upravni odbor od sedam članova, Nadzorni odbor od tri člana i Disciplinski sud. Redovne skupštine sazivale su se jednom godišnje, a sazivao ih je Upravni odbor kluba. Upravni odbor imao je stručnu, organizacionu i propagandnu komisiju, a dobio je ovlašćenje da prima druge streljačke družine u članstvo „Partizana”.11 Klub se, tokom vremena, više puta morao ponovno registrovati, pa i vršiti izmene Statuta, jer se Zakon o udruženjima građana često menjao.12 Od osnivanja prihvaćena je i negovana tendencija masovnog okupljanja omladine, zainteresovane za gađanje, pa su mnoge izolovane streljačke sekcije i aktivi u Beogradu prešli pod patronat mladog kluba. Naredni predsednik Đorđe Orlović i sekretar Milutin Radosavljević bili su u prilici da imaju jak klub sa 473 člana, po evidenciji sa početka 1960. godine, a među njima pet godina kasnije bilo je 13 strelaca sa izuzetnim rezultatima, od čega 5 u zvanju majstora strelca. Predvodio ih je iskusni Slaviša Drinčić, višestruki prvak Jugoslavije i član reprezentacije Jugoslavije. Prvi rezultati zabeleženi su brzo posle osnivanja, na opštinskom nivou. Na turniru opštinskog odbora Saveza boraca Savskog Venca strelci „Partizana” osvojili su prvo mesto ekipno u konkurenciji 8 klubova. Organizacione sposobnosti streljački radnici kluba iskazali su organizacijom turnira, za Dan republike, na kome je „Partizan” pobedio ispred 6 ekipa. Prvi značajniji zvanični rezultati bili su vezani za titulu ekipnog

Miodrag Katanić, jedan od prvih strelaca u „Partizanu”, prvi sa leve strane.

10

Intervju sa Miodragom Katanićem, jednim od prvih strelaca SK „Partizan”, reprezentativcem Jugoslavije i članom upravnog odbora SK „Partizan” 1962 – 1965. godine, 23 septembar 2009. godine. ASK „Partizan”, Pravila streljačke družine „Partizan”, od 27. maja 1959. godine, str. 1 – 4.

11

12

ASK „Partizan”, Rešenje Gradsskog sekretarijata za unutrašnje poslove grada Beograda o upisu u registar Streljačkog kluba„Partizan”, br. 10-212-618/74 od 4. aprila 1974. godine.

BORCI ZA TROFEJE

21

opštinskog lidera, a zatim i prvaka Beograda 1961. godine. U pojedinačnoj konkurenciji, strelac Toma Bojović takođe je tada postao prvak grada.13

Desno: Slaviša Drinčić, spoj iskustva i rezultata. Levo: Ekipa juniorki i pionira 1966.

Tokom 1964. godine, strelci SK „Partizan” imali su niz trofejnih rezultata, otvoren podvigom svih muških ekipa kluba. Seniori su bili prvi na opštinskom, drugi na gradskom, a treći na republičkom prvenstvu. Omladinci su postali vicešampioni Beograda, dok su pioniri postali prvaci prestonice. Strelci su pobedili i u Ligi Beograda. Slično se dešavalo i u ženskoj konkurenciji. Gradsko prvenstvo za pionirke bilo je u znaku prvog mesta „Partizanovih” streljačica, a juniorke su taj uspeh postigle na prvenstvu Srbije. Juniorke su tada bile druge i na prvenstvu Jugoslavije. U klasičnim streljačkim disciplinama na prvenstvu Beograda, u disciplinama vojnička puška, MK puška domaće proizvodnje i MK puška slobodnog izbora ostvarena su druga mesta ekipno. U ekipnim disciplinama iz pištolja, MK pištolj „Drulov” i MK pištolj slobodnog izbora „Partizan” je postao prvak Srbije i Jugoslavije.14 U pojedinačnoj konkurenciji, Slaviša Drinčić izborio se da bude prvi strelac Beograda i drugi strelac Srbije. Tada je postao i nosilac rekorda vojničkom puškom na 300 metara u disciplini brza paljba na iznenadne mete sa 91 od mogućih 100 krugova. Naslov prvaka države u prestižnoj seniorskoj disciplini vojnička puška „Titova

13 Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane. 14 Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane.

22 BORCI ZA TROFEJE

meta”, 3x20 metaka, predstavljao je krunu njegovih uspeha. Sledili su ga i mlađi strelci. Slobodan Gavrić osvojio je prvo mestu u trostavu MK puškom slobodnog izbora, a na prvenstvu Srbije postavio je državni rekord sa vojničkom puškom 3x20 od 536 krugova. Sklonost strelaca SK „Partizan”, da budu uspešni u više različitih streljačkih disciplina u pojedinačnoj konkurenciji, potvrdio je i Milan Ilić osvajanjem dve titule u pištoljskim disciplinama: MK pištolju „Drulov” i MK pištolju slobodnog izbora.15
Slobodanu Gavriću streljaštvo je predstavljalo zadovoljstvo.

Svi ovi rezultati postignuti su u uslovima indirektnog osporavanja identiteta posebnosti streljačkih klubova. Prema tada važećim pravilnicima Streljačkog saveza Jugoslavije, SK „Partizan” i drugi streljački klubovi prestonice nisu mugli računati na podršku klubskim nastojanjima da se prepoznaju i stvore armije podržavalaca. Njihovim strelcima dopuštalo se da učestvuju kao reprezentativci opštine ili grada Beograda, ali su tek od 1968. godine uspeli u nastojanju da na prvenstvima Srbije i Jugoslavije nastupaju kao streljački klubovi.

15

Spomenica JSD „Partizan” 1945 – 1965, Beograd 1965, nepaginirane strane; Đuro Đurašković, Todor Bulja, Milorad Vučinić (ur.), Partizan, 25 godina fudbalskog kluba 1945 – 1970, Beograd 1970, str. 216 – 218.

BORCI ZA TROFEJE

23

Skupština SK „Partizan” 1971. godine sa gostima: predsednicima SS 24 BORCI ZA TROFEJEBeograda, SS Srbije i SS Jugoslavije.

Dominacija na domaćim strelištima

Kada su vođenje kluba preuzeli predsednik Đorđe Orlović i sekretar Sima Škiljaica stigli su novi trofeji. Imali su na raspolaganju vrhunsku ekipu, sastavljenu od 18 nacionalnih majstora, poput: Slobodana Paunovića, Ladislava Sora, Vladimira Pejčeva, Mije Živanovića, Slaviše Drinčića, Slobodana Gavrića i Vladimira Jevtića. Slobodan Paunović bio je 11 na Olimpijskim igrama u Meksiku 1968. godine, a Slobodan Gavrić uspeo je da dve uzastopne godine, 1966. i 1967. bude prvak države u disciplini domaća MK puška sa 525, odnosno, 545 krugova. Seniori su ekipno 1968. godine bili prvi u vazdušnoj i serijskoj MK pušci kako na republičkom, tako i na državnom prvenstvu. Ponos kluba bile su dame: Mirjana Mašić, Olga Jovanović Đorđević, Vera Kaleb, Vesna Veljanović, Persida Rabrenović, Snežana Andrejević i Dragoslava Marković predstavljale su vrh sporta. Upravo su Dragoslava Marković, Persida Rabrenović i Snežana Andrejević osvojile prvenstvo Jugoslavije, u olimpijskom meču, a 597 krugova Snežane Andrejević bio je novi jugoslovenski i nezvanični svetski rekord 1968. godine. Tada su dame „Partizana” bile prve i u disciplinama vazdušna puška, standardna MK puška i serijska MK puška. Trener Mihajlo Jekić radio je sa

Sima Škiljaica, dugogodišnji sekretar SK „Partizan”, prvi sa leve strane

BORCI ZA TROFEJE

25

juniorskim i pionirskim kategorijama strelaca, koji su na kvalitetnu i uspešnu obuku uzvraćali trofejima: ekipa juniorki bila je tri puta prvak države u serijskoj vazdušnoj pušci 1966 – 1969. godine, a u 1969. potvrdile su dominaciju i na malom kalibru, osvajajući prva mesta u disciplini serijskom MK puškom 3x20 metaka. Juniori su ekipno bili prvaci u standardnoj MK pušci, kao i pioniri u serijskoj vazdušnoj pušci 1966. i 1969. godine.16
Snežana Andrejević, nezvanična svetska rekorderka.

16 Đuro Đurašković, Todor Bulja, Milorad Vučinić (ur.), Partizan, 25 godina fudbalskog kluba 1945 – 1970, Beograd 1970, str. 216 – 218.

26 BORCI ZA TROFEJE

Bio je to početak trofejnog puta i stvaranja niza generacija strelaca, od kojih su neki ostavili trag u „Partizanu” i drugim klubovima kao strelci, treneri i streljački radnici. Pojedini vrhunski strelci „Partizana” bili su često prvaci na takmičenjima u Jugoslaviji, a postizali su i značajne rezultate na internacionalnoj sceni. Izvesni rezultati izostavljeni su iz monografija o sportskom društvu, ali su sačuvani u biltenima i mogu se tabelarno prikazati po hronološkom redu.17

Desno: Nastupi Vere Kaleb osigurali su uspehe SK „Partizan”. Levo: Persida Spasić – Rabrenović, višestruka šampionka SR Srbije i SFRJ na pušci i pištolju.

17 Izvori za podatke u tabeli br.1. navedeni su prema: ASK „Partizan”, Bilteni od 1965. do 1980. godine; Snežana Misajlović (ur.), Almanasi jugoslovenskog sporta 1973 – 1988, Beograd, passim.

BORCI ZA TROFEJE

27

Godina 1965. 1965. 1966. 1966. 1966. 1967. 1968. 1968. 1968. 1969. 1970. 1970. 1970. 1970. 1970. 1970. 1970. 1971. 1971. 1973. 1974. 1974. 1974. 1974. 1974.

Ime i prezime Slobodan Paunović Slobodan Paunović Persida Rabrenović Boško Drezgić Slobodan Gavrić Slobodan Gavrić Nevenka Živković Vladimir Pejčev Snežana Andrejević Ladislav Soro Miodrag Živanović Vera Kaleb Ružica Rosić Ružica Rosić Olga Jovanović – Đorđević Gordana Jojić Gordana Jojić Vera Kaleb Vera Kaleb Mirjana Mašić Mirjana Mašić Mirjana Mašić Mirjana Mašić Slobodan Gavrić Ružica Rosić

Takmičenje i disciplina Prvenstvo države – seniori Vojnička puška, „Titova meta”, 3x20 Prvenstvo države – seniori MK puška, 60 ležeći Prvenstvo države – juniorke Serijska vazdušna puška Prvenstvo države – pioniri Serijska vazdušna puška Prvenstvo države Serijska MK puška – seniori Prvenstvo države Serijska MK puška – seniori Prvenstvo države – seniorke Vazdušna puška Prvenstvo države – omladinci Vazdušna puška Prvenstvo države – seniorke Olimpijski meč Prvenstvo države – seniori Vojnička puška – iznenadne mete Prvenstvo države – seniori Serijska MK puška – trostav Prvenstvo države – seniorke Serijska MK puška – trostav Prvenstvo države – pionirke Serijska MK puška – 30 ležeći Prvenstvo države – pionirke Serijska MK puška – trostav 3x10 Prvenstvo države Olimpijski meč – seniorke Prvenstvo države Olimpijski meč – juniorke Prvenstvo države Standardna MK puška 3x20 – juniorke Prvenstvo države – juniorke Standardna vazdušna puška 40 dijabola Prvenstvo države – juniorke Olimpijski meč Prvenstvo države – Seniorke st. vazdušna puška Prvenstvo države Vazdušna puška – seniorke Prvenstvo države MK puška 3x20 – seniorke Prvenstvo Evrope Standardna MK puška 60 ležeći – seniorke Prvenstvo države Serijska MK puška 3x20 – seniori Prvenstvo države standardna vazdušna puška – juniorke

Osvojeno I mesto i broj krugova 520 588 341 166 525 545 350 350 597 10/81 530 510 266 235 590 582 554 360 590 372 380 563 595 511 362

28 BORCI ZA TROFEJE

1974. 1975. 1977. 1977. 1977. 1978. 1978. 1979. 1980. 1980. 1980. 1980. 1980. 1980. 1980. 1981. 1982. 1982. 1983. 1983. 1987. 1988. 1988. 1988.

Dragica Sofranić Slobodan Gavrić Mirjana Mašić – Jovović Mirjana Mašić – Jovović Dragica Sofranić Mirjana Mašić – Jovović Mirjana Mašić – Jovović Sanja Sarvan Gavrilo Nešković Rodoljub Hadži – Cenić Gordana Jojić – Nikolić Gordana Jojić – Nikolić Gordana Jojić – Nikolić Blagoje Marinković Rodoljub Hadži – Cenić Radmila Vorkapić – Marić Mirjana Mašić – Jovović Radmila Vorkapić – Marić Blagoje Marinković Mirjana Mašić – Jovović Goran Maksimović Goran Maksimović Goran Maksimović Goran Maksimović

Prvenstvo države standardni vazdušni pištolj – seniorke Prvenstvo države Serijska MK puška 3x20 – seniori Prvenstvo države Standardna MK puška 60 ležeći – seniorke Prvenstvo države MK puška slobodnog izbora – seniorke Prvenstvo države vazdušni pištolj 40 kuglica – seniorke Prvenstvo države Standardna vazdušna puška – seniorke Prvenstvo Balkana Standardna vazdušna puška – seniorke Prvenstvo države MK puška 3x10 – pionirke Prvenstvo države Vazdušni pištolj 40 dijabola – seniori Prvenstvo države Vazdušna puška – juniori Prvenstvo države Vazdušna puška – seniorke Prvenstvo države MK puška slobodnog izbora 3 x 40 – seniorke i seniori Prvenstvo Balkana Standardna vazdušna puška – seniorke Prvenstvo Balkana Standardna vazdušna puška – seniori Prvenstvo Balkana Standardna vazdušna puška – omladinci Prvenstvo države standardni vazdušni pištolj 40 dijabola – seniorke Prvenstvo države Standardna vazdušna puška – seniorke Prvenstvo države standardni vazdušni pištolj 40 dijabola – seniorke Prvenstvo države Standardna vazdušna puška 60 dijabola – seniori Prvenstvo Evrope MK puška Olimpijski meč – seniorke Prvenstvo države MK puška slobodnog izbora 60 ležeći – seniori Prvenstvo države MK puška slobodnog izbora 60 ležeći – seniori Prvenstvo države MK puška 3 x 40 – seniori Olimpijske igre vazdušna puška 60 metaka

354 519 595 597 357 379 386 244 379 386 387 1159 385 383 382 355 379 357 578 596 597 600 1178 594 + 101,6

Tabela br. 1. Veći uspesi strelaca Streljačkog kluba „Partizan” u pojedinačnoj konkurenciji tokom perioda 1965 – 1988. godine.
BORCI ZA TROFEJE

29

Gordana Jojić – Nikolić, vrhunski strelac i trener.

U vremenu između 1980 – 1984. godine sve selekcije „Partizana”, na međunarodnom programu, osvojile su 18 pojedinačnih i 11 ekipnih titula prvaka države, uz 11 pojedinačnih i 15 ekipnih srebrnih, odnosno 11 pojedinačnih i 6 ekipnih bronzanih medalja. Broj osvojenih odličja bio je veći na prvenstvima Srbije, jer su se na njima stvarale navike pobeđivanja, o čemu svedoči 26 zlatnih, 29 srebrnih i 25 bronzanih medalja u pojedinačnoj, odnosno 28 zlatnih, 9 srebrnih i 2 bronzane medalje u ekipnoj konkurenciji. Na prvenstvima Beograda SK „Partizan” nije postizao uspehe tokom 1980. i 1981. godine, ali je u naredne tri sezone ostvario impresivne rezultate od 21 zlatne, 20 srebrnih i 15 bronzanih medalja pojedinačno, odnosno 15 zlatnih, 12 srebrnih i 2 bronze u ekipnoj konkurenciji. Nacionalni program, u

30 BORCI ZA TROFEJE

istom razdoblju, doneo je strelcima kluba prvo i drugo mesto ekipno i pojedinačno na prvenstvu Srbije tokom 1980. godine. Najuspešnija takmičarska godina strelaca nacionalnog programa bila je 1981. kada su na prvenstvu Srbije osvojena sva tri prva mesta u pojedimačnoj i ekipnoj konkurenciji.

Proslava uspeha strelaca „Partizana”.

U naredne dve godine usledio je rezultatski pad, tako da su strelci „Partizana” morali da se zadovolje sa pojedinačnim prvim mestima tokom 1982. i 1983. godine. Zato su prvenstva Beograda između 1982 – 1984. godine bila u znaku njihovih uspeha. Osvojili su ekipno dva puta prvo, i tri puta drugo mesto, a pojedinačno bili su dva puta prvi, četiri puta drugi i jednom treći.18

18

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 2.

BORCI ZA TROFEJE

31

Radmila Vorkapić – Marić: precizna kada je trebalo.

U tim godinama, strelci kluba postizale su titule i u onim disciplinama u kojima SK „Partizan” nije imao tradiciju uspeha. Radmila Vorkapić – Marić, dama koja je u klubu pucala u periodu 1967 – 1986. godine, osvojila je 1981. i 1982. godine šampionske titule u disciplini vazdušni pištolj.19

Intervju sa Radmilom Vorkapić - Marić, 15. avgust 2009. godine.
19

Biografija Miribane Akifović – Maksimović, Pismo Dragana Donevića, 29. septembar 2009. godine.
20

Miribana Akifović - Maksimović, u svojoj uspešnoj streljačkoj karijeri, između 1985. i 1988. godine osvojila je 1 zlatnu, 2 srebrne i 2 bronzane medalje na prvenstvima Jugoslavije i u nastupima u državnom timu.20

32 BORCI ZA TROFEJE

Ivan Kvasnevski bio je drugi 1985. u disciplini standardni vazdušni pištolj za seniore.21 Dragoljub Petković osvojio je srebro 1986. u standardnoj vazdušnoj pušci za omladince, a iste godine bio je treći na 14. prvenstvu Balkana sa vazdušnom puškom – 60 metaka za juniore.22 Postignuti rezultati obavezivali su strelce i trenere do tačke da su za naredni četvorogodišnji period, između 1985 – 1989. godine, planirali osvajanje 27 zlatnih, 55 srebrnih i 22 bronzanih odličja na prvenstvima države, odnosno 83 zlatne, 53 srebrne i 16 bronzanih medalja na prvenstvima Srbije. Za prvenstva Beograda smatralo se da će u vitrine kluba uneti još 117 zlatnih, 72 srebrna i 28 bronzanih trofeja. Tokom 1987. godine klub se mogao pohvaliti sa 5 reprezentativaca. Goran Maksimović i Blagoje Marinković među seniorima, Mirjana Mašić Jovović kod seniorki, Aleksandar Mitev i Miribana Akifović kod juniorskih selekcija bili su potvrda kvaliteta rada. Takmičari kluba, na prvenstvu države u Sarajevu vazdušnim oružjem 1987. godine, osvojili su jedno srebro i 2 bronze u ekipnoj, odnosno 2 bronze u pojedinačnoj konkurenciji. U Zagrebu, na prvenstvu Jugoslavije MK oružjem, SK „Partizan” bio je najbolji po broju osvojenih trofeja. Bilans je bio dve titule ekipno i jedna titula u pojedinačnoj konkurenciji. Osvojene su 4 srebrne medalje ekipno, a tri bronze u pojedinačnom plasmanu doprinele su uspešnoj godini.23
Miribana Maksimović.

21

Podatak prema: Snežana Misajlović (ur.), Almanah jugoslovenskog sporta 1985., Beograd 1986, str. 167.

22 Snežana Misajlović (ur.), Almanah jugoslovenskog sporta 1986., Beograd 1987, str. 145, 151. 23

ASK „Partizan”, Pregledi rezultata koji se predviđaju Srerednoročnim planom razvoja 1985 – 1989. na prvenstvima Jugoslavije, Srbije i Beograda; ASK „Partizan”, Mirjana Jovović, Izveštaj o radu za 1987. i plan rada za 1988. godinu, Zapisnik sa sednice Izvršnog odbora SK „Partizan”, 14. januar 1988. godine.

BORCI ZA TROFEJE

33

Mirjana Mašić – Jovović, najbolja žena – strelac u istoriji kluba.

Goran Maksimović, olimpijski šampion iz Seula 1988. godine – Najbolji ZA TROFEJE 36 BORCIsenior u istoriji kluba.

Kraj postojanja jugoslovenske države uneo je nove elemente u razvoj streljaštva. Opstao je manji broj klubova, takmičenja su okupljala manji broj strelaca, u poređenju sa prethodnim vremenima, a oružje i municija teško su se nabavljali. Srpsko streljaštvo bilo je prisiljeno da se okrene svojim takmičenjima i da se proverava u prijateljskim susretima sa reprezentacijnama i pojedincima iz susednih država. Pod vanrednim uslovima prostorno geografske ograničenosti, usled sankcija nametnutih srpskim sportistima od 1992. godine, jedini način da se poveća sposobnost strelaca bilo je stvaranje i održavanje raznih takmičarskih susreta, od kojih neka, pre sankcija, nisu ni postojala, a druga nisu imala važniji takmičarski značaj. Drugim rečima, praznine u međunarodnom kalendaru srpskih strelaca popunjavale su se susretima na kojima su se poštovali kriterijumi i uslovi koji su vladali na internacionalnim kupovima i prvenstvima.24
Vuk Milenković.

24

Jedna od prvih takvih smotri održala se u Jagodini, tokom novembra 1992. godine. U pitanju je bio IV pozivni turnir Streljačkog saveza Srbije na kome su juniorke „Partizana” Jelena Stamenković i Marija Škundrić osvojile prvo i drugo mesto. Dominacija juniorskog tima bila je još ubedljivija, pošto su Nikola Andonov, Vuk Milenković, Boris Dragović i Dušan Kukrik osvojili prva četiri mesta, a Aleksandar Mitev je kod seniora, gađajući sa 60 kuglica, osvojio turnir.25

Intervju sa Radovanom Tomićem, generalnim sekretarom Jugoslovenskog olimpijskog komiteta 1988 – 1990. godine i generalnim sekretarom Streljačkog saveza Jugoslavije 1991 – 1999. godine, održan 30. novembra 2008. godine; Intervju sa Slobodanom Gavrićem, predsednikom Stručne komisije i članom Izvršnog odbora Streljačkog saveza Jugoslavije 1993 – 1997. godine, održan 25. februara 2008. godine; Intervju sa Draganom Stajkovićem, stručnim saradnikom Streljačkog saveza SCG za međunarodne veze i saradnju, održan 30. novembra 2008. godine; Lični arhiv Slobodana Gavrića, Materijal za sastanak Stručne komisije, od 23. oktobra 1996, br. 04 – 271; Lični arhiv Slobodana Gavrića, Pisma Milorada Midžovića, upućena Izvršnom odboru Streljačkog saveza Jugoslavije, od 1. novembra 1996. godine; Lični arhiv Slobodana Gavrića, Zaključci komisije za registraciju, od 4. oktobra 1996. godine, upućeni Streljačkom savezu Jugoslavije 15. oktobra 1996. godine. ASK „Partizan”, Bilten IV Pozivnog turnira Streljačkog saveza Srbije, Jagodina 21 – 22. novembra 1992. godine.

25

BORCI ZA TROFEJE

37

Zoran Matić.

Nikola Andonov.

Biografija Zorana Matića, Pismo Zorana Matića, 25. septembar 2009. godine.
26

ASK „Partizan”, Bilten sa nagradnog takmičenja „Trofej Novog Sada” u gađanju standardnim vazdušnim oružjem, Novi Sad, 28. novembar 1993. godine.
27

ASK „Partizan”, Bilten br. 2, Prventvo Jugoslavije u gađanju vojničkom i poluautomatskom puškom, Bor, 12. septembar 1994. godine.
28

Nepovoljni uslovi za razvoj streljaštva nisu omeli ni iskusnije strelce da ostvare trofeje. Zoran Matić, strelac koji je u klubu proveo gotovo 19 godina, krunisao je dugu karijeru titulom prvaka Jugoslavije 1992. u gađanju iz revolvera velikog kalibra.26 Streljački radnici, tokom vremena, uspevali su da osmisle niz manje bitnih susreta i oblika provera streljačkih mogućnosti strelaca. Tako je 1993. osmišljeno nagradno takmičenje „Trofej Novog Sada” na kome su se, u mešovitoj konkurenciji seniora i seniorki, sa odvojenim gađanjima u kategorijama vazdušne puške i pištolja sa 60 dijabola, pojavili i strelci „Partizana”. Nikola Andonov i Vuk Milenković plasirali su se u finale „dugih cevi” u kome su zauzeli 6. i 7. mesto.27 Ni nacionalni streljački program, uprkos sankcijama, nije zapostavljen mada je akcenat stavljen na međunarodni program, zbog teškoća oko nabavke municije i treniranja na odgovarajućim strelištima od 200 i 300 metara. Tokom 1994. godine ekipa „Partizana”, u sastavu: Goran Maksimović, Srećko Pejović i Mališa Marković, osvojila je prvenstvo Jugoslavije u disciplini vojnička puška 3 x 10 metaka, sa 719 krugova, a u pojedinačnoj konkurenciji Goran Maksimović bio je treći sa 254 krugova.28

38 BORCI ZA TROFEJE

Mališa Marković, član „Partizana” i jedan od osvajača trećeg mesta za juniorsku reprezentaciju Jugoslavije na Prvenstvu Evrope 1973. godine.

Danijela Saranović.

Jelena Banović na Svetskom prvenstvu u Zagrebu 2006. godine.

Na III pozivnom turniru Streljačkog saveza Srbije, u oktobru 1994. godine, postalo je jasno da su juniorke kluba u disciplini standardna vazdušna puška među vodećim ekipama države, jer su među prvih 10 strelaca imale 9 takmičarki. Generacija Jelene Banović, Tine Petrović, Nataše Stojanović i Danijele Saranović potvrđivala je svoj primat u klupskom streljaštvu. Kod seniorki u istoj disciplini pobedila je Marija Škundrić, a njen klupski kolega Igor Martinović osvojio je drugo mesto među seniorima sa vazdušnim pištoljem. Čak 7 takmičara juniorske ekipe bilo je plasirano od 1. do 8. mesta, tako da su gledaoci na strelištu SD „Novi Beograd” imali utisak dominacije „Partizanove” streljačke škole.29 Prisustvo Rusa, Rumuna, Grka, Moldavaca, Bugara i Mađara davalo je nekim srpskim takmičenjima međunarodni karakter, a na njima su strelci SK „Partizan” postizali značajne rezultate. Na 19. Internacionalnom prvenstvu Beograda u gađanju standardnim vazdušnim oružjem u decembru 1994. godine, od 7 „Partizanovih” strelaca, Goran Maksimović je sa 688,6 krugova osvojio prvo mesto. Kod žena, Tina Petrović bila je na 12. mestu, a svih 12 seniorki

ASK „Partizan”, Bilten II Pozivnog turnira Streljačkog saveza Srbije, Beograd 23. oktobar 1994.
29

40 BORCI ZA TROFEJE

kluba učestvovalo je u takmičenju. Neke od njih, poput Tine Petrović i Jelene Banović, uspele su da se domognu i finala za seniorke sa vazdušnom puškom na 22. Internacionalnom prvenstvu Beograda u konkurenciji strelaca svetskog kvaliteta: Nonke Matove, Aranke Binder, Lidije Mihajlović, Marijane Frič i Aleksandre Ivošev. Goran Mikec i Boris Marinković takođe su kod seniora ušli u finale. U finalnim borbama, Tina Petrović bila je osma.30 Bilo je i drugih streljačkih dostignuća. Kup oslobođenja „Vožd Karađorđe” u Topoli proglašen je 1992. za tradicionalno međunarodno takmičenje vazdušnim oružjem, u zajedničkoj konkurenciji seniora i seniorki, uz učešće takmičara iz Makedonije, Mađarske Rumunije i Bugarske. Goran Maksimović, Dejan Ćeranić i Tina Petrović branili su klupske boje tokom 1996. na tim sportskim nadmetanjima. Pobedio je Goran Maksimović, sa 690,8 krugova, dok je Tina Petrović sa 686,5 krugova zauzela 7. mesto. Tokom narednih godina takmičari kluba ostvarivali su dobre rezutate na kupu „Vožd Karađorđe”, pa je Igor Martinović 1998. osvojio drugo mesto pucajući iz pištolja sa 575 krugova.31

Boris Marinković

Tina Petrović, šampion Balkana.

30

ASK „Partizan”, Bilten 19. Internacionalnog Prvenstva Beograda u gađanju standardnim vazdušnim oružjem, 1 – 4. decembar 1994. godine; ASK „Partizan”, Bilten 22. Internacionalnog Prvenstva Beograda u gađanju standardnim vazdušnim oružjem, 13 – 14. decembar 1997. godine. ASK „Partizan”, Bilten Kupa oslobođenja „Vožd Karađorđe”, Topola 12. oktobar 1996. godine; ASK „Partizan”, Moma Savić, Izveštaj sa takmičenja , Kup oslobođenja „Vožd Karađorđe”, 14. oktobar 1998. godine.

31

BORCI ZA TROFEJE

41

Održavanju neophodnog takmičarskog nivoa jugoslovenske reprezentacije, kao i reprezentativnih strelaca „Partizana”, pomogli su međunarodni susreti sa mađarskim selekcijama u Novom Sadu. Gađalo se MK oružjem. Jedan od čestih susreta odigrao se u junu 1995. godine. U disciplini MK puška slobodnog izbora 60 ležeći, u konkurenciji juniora, Goran Mikec i Vuk Milenković osvojili su 4. i 5. mesto. Uspešnije su bile juniorke Danijela Saranović i Tina Petrović koje su zauzele drugo i treće mesto u standardnoj MK pušci, 60 ležeći. Goran Mikec je, u trostavu MK puškom slobodnog izbora 3 x 40 metaka, osvojio treće, a njegovi klupski drugovi Vuk Milenković i Nikola Andonov 5. i 8. mesto. Kod juniorki, u trostavu 3 x 20 metaka sa standardnom MK puškom, Danijela Saranović osvojila je drugo, dok su ostale članice SK „Partizan” bile plasirane između 4. i 10. mesta. Nastavak ovakvog vida takmičarskih izazova, u drugoj vrsti oružja, dogodio se u Novom Sadu tokom decembra 1995. godine. U kategoriji seniora, gađajući sa 60 dijabola iz standardne vazdušne puške, Goran Maksimović bio je drugi, Goran Mikec sedmi, Nikola Andonov osmi, Vuk Milenković deveti, a Dejan Ćeranić zauzeo je 15. mesto. Kod seniorki, u istoj disciplini, Tina Petrović bila je druga, Jelena Banović sedma, a Danijela Saranović zauzela je 13. mesto.32 Solidarnost na delu postojala je i kod bugarskih strelaca. Bugari su pozivali srpske strelce na gostovanja u Sofiji, iako se radilo o republičkim turnirima, znači o lokalnim dešavanjima u bugarskom streljaštvu. Na jednom od njih, Vuk Milenković osvojio je treće mesto među seniorima, a u juniorskoj konkurenciji Dejan Ćeranić, Nikola Andonov i Goran Mikec zauzeli su prva tri mesta. „Partizan” je ekipno bio prvi ispred klubova „CSKA - MO” i „Levski”, dok su kod juniorki odličan utisak ostavile Tina Petrović i Dijana Mikanović koje su zauzele prvo i treće mesto. Treba napomenuti da je od 8 finalistkinja bilo 5 takmičarki beogradskog kluba, koje su i u ekipnom delu, u sastavu Tina Petrović, Jelena Banović i Danijela Saranović, zauzele prvo mesto ispred bugarskih klubova „Levski”, „Botev” i „CSKA - MO”. Seniorke „Partizana” tada nisu gostovale u Sofiji.33 Na 26. prvenstvu države standardnim vazdušnim oružjem, u Užicu 1996. godine, juniorka Marija Smoljanić osvojila je bronzu sa puškom, njen klupski kolega

ASK „Partizan”, Bilten sa međunarodnog susreta Jugoslavija – Mađarska u gađanju malokalibarskim oružjem, Novi Sad, 18. jun 1995. godine; ASK „Partizan”, Bilten sa međunarodnog susreta Jugoslavija – Mađarska u gađanju standardnim vazdušnim oružjem, Novi Sad, 17. decembar 1995. godine.
32

ASK „Partizan”, Републикански турнир по спортна стрелба с пневматично оръжие за мъже, жени, юноши и девойки,
33

София, 14 – 16 ноември 1995 год.

42 BORCI ZA TROFEJE

Goran Mikec, dvostruki šampion Balkana 1997.BORCI ZA TROFEJE 43 godine.

Dejan Ćeranić bio je drugi među juniorima u istoj disciplini, a u ekipnom mešovitom plasmanu seniora i seniorki „Partizan” je zauzeo drugo meto u konkurenciji 29 streljačkih klubova.34

Levo: Srećko, Jelena, Radmila i Bojana Pejović. Desno: Marija Smoljanić.

ASK „Partizan”, Bilten 26. Prvenstva Jugoslavije standardnim vazdušnim oružjem, Užice 16 – 17 mart 1996. godine, str. 12
34

Mlađe selekcije iz kluba bile su vrlo kvalitetne što su i pokazale na prvenstvu Jugoslavije 1997. kada se obeležavao jubilej 110 godina streljaštva u Srbiji i pola veka streljačkog sporta u Boru. U tom gradu, pioniri kluba, sa serijskom MK puškom u disciplini 30 metaka ležeći, osvojili su prvo mesto ekipno u konkureciji 7 streljačkih klubova. Ekipa u sastavu: Goran Đukić, Nebojša Malešević i Stevan Savić pogodila je 784 kruga. U pojedinačnom plasmanu Dejan Ivanković, Nebojša Malešević i Goran Đukić osvojili su prva tri mesta ostvarujući potpunu dominaciju kluba. U istoj disciplini za pionirke, sa ekipom čije su članice bile Bojana Pejović, Marija i Ksenija Smoljanić, osvojeno je prvo mesto ekipno sa 782 kruga, u konkurenciji 9 timova, dok je Bojana Pejović postala prvak Jugoslavije. U trostavu 3x10 metaka „Partizanovi” pioniri bili su treći, ali su Dejan Ivanković i Goran Đukić uspeli da se pojedinačno sa zlatom i srebrom popnu koju stepenicu više na pobedničkom postolju. Pionirke su

44 BORCI ZA TROFEJE

u trostavu ekipno bile prve, a Bojana Pejović ponovo je pojedinačno uspela da osvoji prvo mesto. Među juniorima, u trostavu 3x20 metaka, istakao se Dejan Ivanković sa zlatnom medaljom u pojedinačnom plasmanu i u konkurenciji 21 takmičara.35 Balkanski šampionat, koji je održan u Nikšiću 1998. godine, bio je signal daljeg slabljenja sportskih sankcija. U konkurenciji 117 takmičara iz Albanije, Bugarske, Grčke, Makedonije, Rumunije, Turske i Jugoslavije, takmičari zemlje domaćina osvojili su 7 medalja, od čega 4 zlatne i 3 bronzane. Goran Maksimović osvojio je treće mesto sa vazdušnom puškom, a Jelena Banović bila je prva među juniorkama u istoj disciplini.36

Jelena Banović i diploma sa prvenstva Balkana 1998. godine.

Sukob Jugoslavije i NATO pakta tokom 1999. godine uticao je na višemesečni prekid svih takmičarskih aktivnosti. Na poslednjem mirnodopskom takmičenju, Prvom kolu Kupa Streljačkog saveza Srbije u Smederevu 20 marta 1999. godine, pucali su mlađi juniori i mlađe juniorke iz standardnog vazdušnog oružja. Strelište je imalo 30 streljačkih mesta, a pucalo je 114 strelaca iz 20 klubova. Bile su to generacije rođene

35

ASK „Partizan”, Bilten Prvenstva Jugoslavije u gađanju serijskom MK puškom za pionireke i junioreke, Bilten br. 2, Bor 30. septembar 1997. godine. ASK „Partizan”, Balkanski šampionat u streljaštvu, Rezultati, Nikšić 13 – 15 februar 1998, nepaginirane strane.

36

BORCI ZA TROFEJE

45

između 1983. i 1987. godine. Pod senkom nadolazećeg rata, deca su se ipak okupila u manjem broju nego u prethodnim vremenima. Na takmičenje nisu došli strelci iz klubova „Milicionar” i „Crvena Zvezda” iz Beograda, SD „Aleksa Dejović” iz Užica, „Policajac” iz Bora i SD „Kolubara” iz Lazarevca. Kod mlađih juniorki iz puške su gađale 54, a iz pištolja 16 devojčica. Kod dečaka, njih 36 gađali su puškom, a 8 ih je učestvovalo u takmičarskom programu za vazdušni pištolj. Najbolje plasirane takmičarke „Partizana” bile su Bojana Radomirović na 4. i Anja Ćalić na 9. mestu. U kategoriji standardni vazdušni pištolj Sonja Arnautović i Katarina Anđelković nisu ostvarile zapaženije rezultate, baš kao ni Pavle Martinović i Aleksandar Vrljanac kod mlađih juniora sa puškom.37 Prvo posleratno streljačko okupljanje dogodilo se nakon 11 nedelja, odnosno 78 dana bombardovanja. Između 9 i 11. jula 1999. elita srpskog streljaštva okupila se u Novom Sadu. Takmičenje, kojim se nastavljala nasilno prekinuta sezona, bilo je prvenstvo države MK oružjem na međunarodnom programu. Među juniorima, u disciplini trostav MK puška slobodnog izbora, Boris Marinković i Dejan Ivanković zauzeli su 4 i 5 mesto. Juniorska ekipa u sastavu: Danijela Saranović, Jelena Radivojević i Marija Ivković osvojila je 3 mesto ekipno u disciplini 60 ležeći, dok je pojedinačno Jelena Radivojević zauzela 5 mesto. Juniori „Partizana”, u istoj disciplini, bili su uspešniji nego u trostavu: Dejan Ivanković bio je treći, a Boris Marinković četvrti. U trostavu su juniorke kluba Danijela Saranović, Jelena Radivojević i Anja Ćalić bile ekipno treće, a bronzu je u pojedinačnoj konkurenciji osvojila i Jelena Radivojević. Juniori kluba gađali su i u seniorskoj konkurenciji u disciplini 60 metaka ležeći. Osvojeno 11 i 12 mesto Ivankovića i Marinkovića u trostavu dobija na značaju ako se zna da su to uradili u konkurenciji Gorana Maksimovića, Stevana Pletikosića, Nemanje Mirosavljeva i drugih iskusnijih strelaca. Treće mesto ekipno u konkurenciji seniorki, u istoj disciplini, pokazalo je sav raskoš streljačkog talenta Danijele Saranović, Jelene Radivojević i Aleksandre Savić. Pojedinačno, Jelena Radivojević bila je treća, a iza nje ostale su majstori streljačkog sporta: Lidija Mihajlović, Marijana Frič, Jelena Banović i druge zvezde „vatrenih linija”. Napor učešća u više ekipnih disciplina odrazio se negativno na krajnji rezultat u trostavu seniorki u kome su takmičarke „Partizana” došle do 5. mesta.38

ASK „Partizan”, Bilten Prvog kola kupa SSS, Standardno vazdušno oružje za mlađe juniore i juniorke, Smederevo 20. mart 1999. godine.
37

ASK „Partizan”, Bilten 2, Prvenstvo Jugoslavije MK oružjem, Međunarodni program, Novi Sad 9 – 11. juli 1999. godine.
38

46 BORCI ZA TROFEJE

Strelci „Partizana” učestvovali su i na 24. Internacionalnom prvenstvu Beograda u gađanju iz standardnog vazdušnog oružja koje se održalo 10 -12 decembra 1999. godine. Vasilije Gilić i Boris Marinković prošli su kvalifikacije, a zauzeli su 10. i 11. mesto. Bio je to ipak uspeh u okolnostima neredovnih treninga tokom ratnih dejstava i pomeranja tek započetih streljačkih takmičenja. Pre rata SRJ sa NATO paktom, kalendar takmičenja obuhvatao je 95 streljačkih dešavanja od 1. januara do 26. decembra 1999. godine, a maj mesec važio je za vreme sa izuzetno „zgusnutim” streljačkim okupljanjima. Čak 17 datuma tog meseca bilo je vezano za takmičenja i pripreme za sve starosne kategorije i discipline.39
Vasilije Gilić

39

Ovaj program nije mogao biti do kraja izvršen, pa je u skladu sa situacijom odlučemo da neki turniri u unutrašnjosti Srbije budu međunarodnog karaktera i da posluže kao priprema za prvenstvena okupljanja strelaca. Zato se održao međunarodni turnir „Jagodina 99” na kome su, od strelaca „Partizana”, učestvovali Boris Marinković i Igor Martinović.40

ASK „Partizan”, Bilten 24. Internacionalnog Prvenstva Beograda u gađanju standardnim vazdušnim oružjem, 10 – 12. decembar 1999. godine; ASK „Partizan”, Kalendar takmičenja Streljačkog saveza Beograda za 1999. godinu; ASK „Partizan”, Kalendar takmičenja i Program takmičenja sa normama Streljačkog saveza Srbije za 1999. godinu. ASK „Partizan”, Bilten 2, Međunarodni turnir vazdušnim oružjem „Jagodina 99”, Jagodina 27. novembar 1999. godine.

40

BORCI ZA TROFEJE

47

Bojana Davidović.

Vukosava Jelisavac.

Bio je to preduslov za nova dostignuća. Sezona 1999/2000 bila je veoma uspešna uprkos teškoćama. U juniorskim kategorijama, Boris Marinković osvojio je prvo mesto na Prvenstvu Balkana pojedinačno sa vazdušnim oružjem, baš kao i njegov klupski kolega Dejan Ivanković na malom kalibru. U ekipnim nastupima juniori su, u sastavu Boris Marinković, Dejan Ivanković i Dragan Donević, osvojili prvo mesto na Internacionalnom prvenstvu Maribora u konkurenciji 29 ekipa, odnosno 104 takmičara iz 9 zemalja, a Marko Simić bio je drugi u pojedinačnoj konkurenciji. Ženska juniorska ekipa „Partizana” na istom takmičenju u sastavu Jelena Radivojević, Bojana Pejović i Danijela Saranović bila je druga. Podvig prvog mesta ostvarile su i juniorke ekipno na Turniru Olimpijskih nada u Nitri. Na državnim takmičenjima te godine Dejan Mihailović postao je prvak u kategoriji seniora, dok su prva mesta Bojane Davidović i Borisa Marinkovića, uz srebro Dejana Ivankovića, bili dometi za poštovanje. Seniori kluba Milan Šotra, Dejan Mihailović i Zoran Novaković ekipno su u gađanju letećih meta osvojili na različitim takmičenjima 3 medalje (zlato, srebro i bronzu), a ženska juniorska ekipa u sastavu: Bojana Davidović, Marija Ivković i Vukosava Jelisavac osvojila je naslov prvaka države. Na republičkim takmičenjima spisak medalja bio je još impresivniji: Boris Marinković bio je drugi, a Jelena Radivojević i Aleksandar Vrljanac bili su za stepenicu niže na pobedničkom postolju. Ako se tome dodaju drugo mesto Dejana Ivankovića u trostavu sa MK puškom, zlato Borisa Marinkovića sa MK u ležećem stavu, ekipno srebro seniorki (Aleksandra Savić, Jelena Radijvojević i Danijela Saranović), ekipna bronza za tim seniora u kome su pucali Vasilije Gilić, Boris Marinković i Dejan Ivanković, jasan je potencijal kvaliteta svih timova iz „Partizanove” streljačke škole. To su potvrđivali i dalji uspesi mlađih strelaca na republičkim takmičenjima. Pošto su juniori ekipno bili dominantni i u seniorskom streljaštvu, ne iznenađuje da su Gilić, Marinković i Ivanković

48 BORCI ZA TROFEJE

osvojili prvo mesto ekipno i među svojim vršnjacima. Ekipno srebro juniorki (Bojana Davidović, Marija Ivković, Vukosava Jelisavac) potvrđeno je i sa uspehom nešto izmenjene ekipe, kada se Mariji Ivković i Vukosavi Jelisavac pridružila Natalija Stojković. Članice tog tima osvojile su bronzu. Juniori kluba timski su se iskazali i u trostavu MK oružjem pošto su Ivanković, Marinković i Vrljanac osvojili prvo mesto. U finalu Kupa Jugoslavije mlađi takmičari osvojili su prvo mesto. Rezultati strelaca ukazuju na razloge zašto je klub 1999. godine imao 5 reprezentativaca (Jelena Radivojević, Boris Marinković, Vasilije Gilić, Dejan Ivanković i Dragan Donević).41 Tako se prilično uspešno završila sezona dramatičnih iskušenja za „Partizan” i srpsko streljaštvo. Bilo je posebnih aktivnosti izvan okvira klasičnog streljačkog sporta koje su se odvijale po sekcijama. Takmičari kluba u grani streljaštva „trapu” bili su prvaci države 11 puta, a kup u toj disciplini osvojili su 10 puta između 1994 – 2004. godine. U tom periodu osvojili su 8 titula državnog prvaka u pojedinačnoj konkurenciji. Najuspešniji takmičari bili su Dejan Mihailović sa 5 titula i Milan Šotra sa 3 titule.42 Strategija kluba, proverena kroz izazovna i teška razdoblja za srpsko streljaštvo, bila je da mlađi juniori i mlađe juniorke, posle navikavanja na gađanje vazdušnom puškom, odmah učestvuju u takmičenjima serijskom MK puškom na gradskom nivou. Odličan trenerski rad video se kroz rezultate. Primera radi, tokom 1998. godine, iako su prvi put na takmičenjima nastupile sa MK oružjem, u disciplinama 30 metaka ležeći i trostavu 3 x 10 metaka, mlađe juniorke osvojile su ekipno dva puta drugo mesto, a junior Marko Pinjuh bio je prvi u disciplini 30 ležeći pojedinačno, a drugi u trostavu, takođe u pojedinačnoj konkurenciji.43 Uspesi kluba u novije vreme, odnosno u deceniji 1996 – 2006. godine, koje su bile veoma teške za srpski i jugoslovenski sport zbog sankcija, a potom i ratova, mogu se predstaviti i u vidu tabele:44
Strelci za leteće mete, Milan Šotra, Predrag Šotra, Dejan Mihailović.

41

ASK „Partizan”, Sportsko – takmičarski rezultati za sezonu 1999/2000; ASK „Partizan”, Bilten 8. mednarednega tekmovanja s standardno zračno puško „Pokal in nagrada Maribora 99”, Maribor 6. novembar 1999. godine. Rade Šoškić, Krsto Milovanović ( prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502. ASK „Partizan”, Nepotpisano, Izveštaj o postignutim rezultatima serijskom MK puškom, u kategoriji mlađih juniora i juniorki, na prvenstvu Beograda, 30. septembar 1998. godine. Izvor podataka za tabelu br. 2. nalazi se na sajtu Streljačkog kluba „Partizan” na internet adresi http://www.partizanshooting.rs/index. php?str=uspesi_sk od 29. aprila 2009. godine.

42

43

44

BORCI ZA TROFEJE

49

Godina 1996.

Takmičenje Prvenstvo Balkana Prvenstvo države

Disciplina MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 3 x 40 MK 3 x 40 MK 3 x 20 MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 3 x 40 Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška MK 3 x 40 MK 3 x 20 MK 3 x 20 MK 60 ležeći Vazdušna puška Vazdušna puška Pištolj Pištolj Vazdušna puška MK 60 ležeći Vazdušna puška MK 60 ležeći Vazdušna puška MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 3 x 40 Vazdušna puška MK 3 x 20 Vazdušna puška

1997.

Prvenstvo države

Prvenstvo Balkana

1998.

Prvenstvo države

1999.

Prvenstvo Balkana Prvenstvo države

2000.

Prvenstvo Evrope Prvenstvo Evrope Prvenstvo Balkana

2001.

Prvenstvo države

Strelac ili ekipno osvojeno mesto Tina Petrović prva Seniorke prve ekipno Jelena Banović druga Seniori prvi ekipno Goran Maksimović drugi Seniori treći ekipno Goran Maksimović treći Seniorke druge ekipno Seniorke druge ekipno Seniori prvi ekipno Goran Mikec prvi Goran Maksimović treći Seniorke druge Seniori prvi Goran Maksimović prvi Jelena Banović druga Tina Petrović druga Goran Mikec prvi Goran Mikec prvi Danijela Saranović prva Jelena Banović druga Seniorke treće ekipno Seniori treći ekipno Seniorke druge ekipno Igor Martinović treći Jelena Arunović treća Jelena Banović prva Seniorke treće ekipno Juniori prvi ekipno Jelena Radivojević treća Juniori treći ekipno Drugo mesto ekipno Juniori drugi ekipno Junior Dejan Janković prvi Seniori prvo mesto ekipno Boris Marinković prvi Seniorke treće ekipno Seniori treći ekipno

50 BORCI ZA TROFEJE

2002.

Prvenstvo države

2003.

Prvenstvo države

2004.

Prvenstvo države

2005.

Prvenstvo Evrope

Prvenstvo države

2006.

Finale Kupa SCG Prvenstvo sveta Prvenstvo Balkana Prvenstvo države

Vazdušna puška Vazdušna puška MK 3 x 40 MK 60 ležeći MK 3 x 20 MK 3 x 40 Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Pištolj MK 60 ležeći MK 3 x 40 Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 3 x 40 Vazdušna puška MK 60 ležeći Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška Vazdušna puška MK 60 ležeći MK 60 ležeći MK 60 ležeći Vazdušna puška MK 3 x 20 trostav Vazdušna puška MK 3 x 20 trostav MK 3 x 20 trostav MK 60 ležeći Vazdušna puška

Juniori prvi ekipno Vasilije Gilić prvi Vasilije Gilić prvi Seniori ekipno treći Seniorke treće Seniori drugi Seniori treći Seniori drugi Tatjana Radivojević druga Igor Martinović treći Seniorke treće Seniori treći Seniori drugi Seniorke treće Vasilije Gilić treći Dragan Marković drugi Aleksandar Vrljanac treći Seniorke prve Dragan Marković drugi Tatjana Radivojević prva Juniorka Andrea Arsović prva Juniorka Andrea Arsović prva Seniorka Jelena Banović druga Seniorka Tatjana Radivojević - Savić treća Juniorka Andrea Arsović prva Senior Dragan Marković drugi Pionirke prve ekipno Junior Veljko Jovanović prvi Seniorke prve ekipno Juniorke prve ekipno Juniorka Ljiljana Knežević prva Juniorka Andrea Arsović treća Seniorka Andrea Arsović prva Junorka Andrea Arsović prva Juniorke prve ekipno Seniorke prve ekipno Juniorka Andrea Arsović prva

Tabela br. 2. Uspesi Streljačkog kluba „Partizan” u periodu 1996 – 2006. godine.

BORCI ZA TROFEJE

51

Iz tabele br. 2 može se zaključiti da je za deset godina klub osvojio 31 zlatnu, 18 srebrnih i 24 bronzane medalje, od čega 9 zlatnih, 5 srebrnih i 3 bronzane na međunarodnim takmičenjima ( prvenstva sveta, Evrope i Balkana ).

Proslava povodom sportskih priznanja SD Partizan 2006.

Na domaćim borilištima, supremacija SK „Partizan” bila je posebno vidljiva tokom 2007. godine. Na prvenstvima države u raznim kategorijama, koja su se održala u Novom Sadu, Lazarevcu i Mladenovcu, osvojeno je 59 medalja u svim kategorijama i streljačkim disciplinama. Seniori su osvojili ekipno zlato sa vazdušnim

52 BORCI ZA TROFEJE

oružjem, a seniorke su isti rezultat postigle sa vazdušnim oružjem uz novi državni rekord, a ponovile ga u trostavu sa MK puškom i u disciplini MK puška 60 ležeći. Za najuspešniju seniorku proglašena je Tatjana Radivojević – Savić sa tri ekipna i jednim pojedinačnim prvim mestom, a osvojila je i srebrnu medalju pojedinačno u trostavu. Kod seniora, Dušan Kukrik je sa MK pištoljem osvojio zlato pojedinačno i srebro ekipno, a po uspešnosti najbliži mu je bio Dragan Marković sa ekipnim zlatom, a srebrom i bronzom pojedinačno u Kupu Srbije i na državnim prvenstvima.
Levo: Tatjana Radivojević – Savić. Gore: Priznanje najboljoj seniorki u 2007. godini JSD „Partizan” Tatjani Radivojević – Savić. Dole: Plaketa dodeljena Tanji Savić.

Ni juniori ekipno nisu zaostajali za starijim strelcima, već su i oni stekli titulu prvaka sa vazdušnim oružjem. Veljko Jovanović sa dva zlata i jednim srebrom u Kupu i na državnim prvenstvima, u disciplini vazdušna puška, proglašen je za najuspešnijeg juniora. Jedina klupska konkurencija bio mu je Stefan Tošić sa pojedinačnom bronzom iz trostava sa MK puškom. Juniorke su ekipno bile prve u vazdušnom oružju i MK oružje – trostav, a druge sa MK puškom 60 ležeći. U svim disciplinama, po broju
BORCI ZA TROFEJE

53

trofeja, najbolja takmičarka bila je juniorka Andrea Arsović sa 7 zlatnih, 2 srebrne i 1 bronzanom medaljom u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji. Pratila ju je Ivana Scepinski sa 4 zlatne, 1 srebrnom i 1 bronzanom medaljom.
Levo: Stefan Tošić, sa leve strane. Desno: Ivana Scepinski.

Broj medalja naveden je na sajtu: http://www. partizanshooting.rs/index.php?str=uspesi_sk od 29. aprila 2009. godine. Takođe i: Lični arhiv Dragana Donevića, Tabele sa osvojenim medaljama 2007, 2008 i 2009. godine, od 30. jula 2009. godine.
45

Pioniri su ekipno bili prvi u disciplini MK puška 30 ležeći, a drugi sa MK oružjem u trostavu. Miloš Mihajlović, sa 1 zlatom, 2 srebra i 1 bronzom, ali i Igor Bućić sa 2 zlata i 1 srebrom u Kupu Srbije i na državnim prvenstvima pokazali su talenat i snagu generacija koje će doći. Ni pionirke nisu bile manje uspešne, osvajajući sa malokalibarskim oružjem prvo mesto ekipno u disciplini 30 metaka ležeći, odnosno drugo mesto u trostavu. Talentom i uspesima izdvojila se Jelena Zeljajić sa 2 zlata i 1 srebrom, dok se njena klupska drugarica Sandra Milanović može pohvaliti sa 1 zlatom i 1 srebrom ekipno i 1 bronzom u pojedinačnoj konkurenciji. Ako se tome doda i ekipna zlatna medalja Andree Arsović, osvojena na Prvenstvu Balkana vazdušnim oružjem, bilo je jasno da će SK „Partizan” i u doglednoj budućnosti imati trofejne rezultate: brojne nacionalne i svetske titule. Te godine strelci kluba su 110 puta bili na pobedničkim postoljima i vratili su se kućama sa 46 zlatnih, 35 srebrnih i 29 bronzanih medalja.45

54 BORCI ZA TROFEJE

U toku 2008. godine, klub se mogao pohvaliti sa jednim zlatom i 2 bronze sa Prvenstva jugoistočne Evrope i 15 medalja sa državnih prvenstava, od čega 7 zlatnih, 2 srebrne i 6 bronzanih. Finale Kupa Srbije popunilo je klupske vitrine sa još 5 odličja: 2 zlata, 2 srebra i 1 bronzom. Uspesi sa međunarodnih takmičenja, na kojima su strelci „Partizana” osvojili 6 medalja: 2 zlata, 1 srebro i 3 bronze, potvrđivali su da je jedan od najtrofejnijih srpskih klubova imao takmičarski i trenerski kvalitet za međunarodne trofeje. Njihova zbirka uvećavala se i na drugim takmičenjima. Bilo je 16 medalja sa kupova i liga takmičenja, od čega 4 zlatne, 5 srebrnih i 7 bronzanih, a niz uspeha nastavljao se sa 29 medalja na regionalnim prvenstvima (12 zlatnih, 9 srebrnih i 8 bronzanih). U okviru Lige Beograda još 8 trofeja ušlo je u saldo uspeha.

Levo: Priznanje Streljačkog saveza Beograda Andrei Arsović. Desno: Veljko Jovanović.

BORCI ZA TROFEJE

55

Osvojena su 4 zlata, 2 srebra i 2 bronze. U ukupnom bilansu takmičari kluba sa 82 medalje: 32 zlatne, 21 srebrnom i 29 bronzanih davali su razloga za optimizam i velika očekivanja u godini jubileja kluba. Tokom 2009. godine Andrea Arsović, sa zlatom osvojenim na Mediteranskim igrama u Peskari, uveličala je godišnjicu sa vrednim trofejem. Sledili su je i drugi strelci kluba. Do avgusta 2009. godine, u svim takmičarskim kategorijama, osvojeno je još 17 zlatnih, 19 srebrnih i 20 bronzanih medalja, odnosno 57 novih trofeja.46
Levo: Priznanje Sportskog društva „Partizan” 2007. Levo Ivana Scepinski, desno najbolja juniorka Andrea Arsović. Desno: Andrea Arsović: uspon karijere vrhunskog strelca.

Podaci prema: Lični arhiv Dragana Donevića, Tabele sa osvojenim medaljama 2007, 2008 i 2009. godine, od 30. jula 2009. godine.
46

Na prvenstvu države za mlađe kategorije, koje se održalo u Novom Sadu, od 11 – 13 septembra 2009. godine, osvojeno je 6 medalja (2 zlatne, 2 srebrne i 2 bronzane). Goran Vlajković postao je kadetski prvak države u disciplini 30 metaka

56 BORCI ZA TROFEJE

ležeći, a prvaci su postali i kadeti kluba u trostavu. Ekipa prvaka pucala je u sastavu: Goran Vlajković, Igor Bućić i Luka Miljanić. Ista kadetska ekipa osvojila je i srebro, kao i Ana Vranješ, vicešampionka u trostavu pojedinačno. Kadetkinje, u sastavu Ana Vranješ, Anđela Arsović i Nevena Mitić, bile su treće. Bronzu je u pojedinačnoj konkurenciji u trostavu osvojio Goran Vlajković, najbolji kadet Srbije u 2009. godini. Andrea Arsović proglašena je za najbolju seniorku Sportskog društva „Partizan” za 2009. a postala je i najbolja seniorka Streljačkog saveza Beograda. Streljački klub „Partizan” osvojio je četvrto mesto po uspešnosti u Srbiji 2009. godine. Pošto se priznanja te vrste dobijaju sabiranjem svih rezultata na pušci i pištolju, ako se zna da je „Partizan” pucao isključivo sa puškom za razliku od drugih klubova, osvajanje četvrtog mesta veći je uspeh nego što izgleda na prvi pogled.47

Levo: Uspešni mladi strelci 2008 godine: Igor Bućić, Sandra Milanović, Mina Vukotić, Jelena Zeljajić, trener Dragan Donević. Desno: Igor Bućić.

47

Pismo Dragana Donevića, 26. septembar 2009. godine.

BORCI ZA TROFEJE

57

Slobodan Paunović, prvi šampion države u ZA TROFEJE 58 BORCI istoriji kluba, na strelištu.

Streljačke legende

Uspešni strelci SK „Partizan” oblikovali su naviku navijača i klupskih struktura da u svakoj sezoni bude novih trofeja u vitrinama. Goran Maksimović 18 puta bio je prvak Jugoslavije, a osvojio je i 10 ekipnih titula šampiona. Mirjana Mašić – Jovović bila je 23 puta državni prvak, od čega 16 u pojedinačnoj konkurenciji.48 Prema zvaničnoj Listi rekorda Srbije iz 2002. godine, rekordi Gorana Maksimovića sa vazdušnim oružjem, od 595 krugova u osnovnom delu odnosno 700,0 krugova u finalu na Prvenstvu Jugoslavije 1995. godine, još nisu bili oboreni. U streljačkoj karijeri, više puta obarao je stare i postizao nove rekorde. Na Svetskom prvenstvu u Hrvatskoj i na Svetskom kupu u Nemačkoj 1991. godine, Goran Maksimović dva puta je postavljao rekord države u disciplini MK puška 3 x 40 metaka sa pogođenih 1175 krugova, a zatim ga u Hrvatskoj povećao na ukupno 1274,5 krugova.49 Bilo je strelaca koji su u relativno kratkom periodu trajanja na „vatrenim linijama” ostavili dubok trag, poput Olge Jovanović - Đorđević koja je za SK „Partizan” pucala od 1967 do 1971. godine. Za to vreme, osvojila je treće mesto na prvenstvu Srbije, bila je i prvak Srbije u disciplini „olimpijski meč” 1968. godine, a dve godne potom ( 1970 ) postala je prvak Jugoslavije u istoj disciplini. Balkanijade u Bukureštu 1969. i 1970. godine bile su takmičenja na kojima je iskazala raskošni talenat, osvajajući u „olimpijskom meču” tri srebrne medalje u ekipnoj i pojedinačnoj konkurenciji. Na prvenstvu Evope u Parizu ekipno je osvojila srebrnu i bronzanu medalju.50 Streljačko umeće Rodoljuba Hadži - Cenića iskazalo se dok je bio junior u SK „Partizan”. Bio je član juniorske reprezentacije Jugoslavije koja je, u Oslu 1980. godine,

48

Rade Šoškić, Krsto Milovanović (prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502. ASK „Partizan”, Lista rekorda Srbije, 25. oktobar 2002. godine. Intervju sa Olgom Jovanović Đorđević, 3. juli 2009. godine.

49

50

BORCI ZA TROFEJE

59

osvojila srebrnu medalju sa vazdušnom puškom. Na međunarodnom prvenstvu Holandije u Den Hagu 1980. godine u disciplini vazdušna puška osvojio je prvo mesto u pojedinačnoj konkurenciji. Sledeći veći uspeh postigao je na prvenstvu Balkana 1980. godine u Atini, osvajajući drugo mesto pojedinačno sa državnim rekordom u disciplini vazdušna puška. Tokom 1981. na prvenstvu Balkana u Varaždinu odbranio je plasman iz Atine i postao je vicešampion u istoj disciplini. Bio je trostruki prvak Jugoslavije sa vazdušnom puškom, dva puta među juniorima i jednom među seniorima.51
Olga Jovanović – Đorđević: kratka, ali trofejna karijera.

Rodoljub Hadži Cenić, Najveći sportski uspesi u SK „Partizan”, 24. juli 2009. godine.
51

Intervju sa Slobodanom Gavrićem, 4. oktobar 2009. godine.
52

Rajko Seratlić bio je univerzalni strelac u svim disciplinama sa puškom. Bio je rekorder serijskom MK puškom 3x20 i prvi strelac koji je na zvaničnim takmičenjima u Srbiji postigao rezultat preko 500 krugova. Tokom 1968. godine bio je član ekipe „Partizana”, u sastavu: Vladimir Pejčev, Slobodan Gavrić i Rajko Seratlić, koja je osvojila pehar Maršala Tita na vojničkoj pušci, 3x20 metaka. Nakon njegove prerane smrti, uspostavljen je „Memorijal Rajka Seratlića” koji se održavao punu deceniju. Bio je to memorijal sa najdužim trajanjem u istoriji srpskog streljaštva.52

60 BORCI ZA TROFEJE

Rodoljub Hadži – Cenić, bio je veliki talenat jugoslovenskog streljaštva. BORCI ZA TROFEJE 61

Slobodan Gavrić je u pušci i pištolju osvojio preko 40 nacionalnih titula, od čega je 5 puta bio prvak države za „Partizan” na nacionalnom programu. Slaviša Drinčić bio je dugo godina nezaobilazan u sastavu državne reprezentacije u disciplini MK pištolj slobodnog izbora. Ostao je zapamćen kao višestruki prvak Jugoslavije u raznim disciplinama.53 U naporu postizanja što boljih rezultata postavljali su se i novi državni rekordi, a bilo je i onih sa dugim trajanjem. Miodrag Janković, član „Partizana” od 1970. ili 1971. godine, na prvenstvu Jugoslavije u Ljubljani 1972. ostvario je državni rekord MK pištoljem na 25 metara od 581 kruga, koji nikada oboren, iako je tada pucao za omladinsku kategoriju strelaca.54

Miodrag Janković, nosioc rekorda koji nije oboren.

53 Rade Šoškić, Krsto Milovanović ( prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502.

Podatak sa poleđine fotografije Miodraga Jankovića.
54

Drugi strelci „Partizana” takođe su se našli na toj prestižnoj listi rekordera. Dragan Marković, među juniorima, postavio je na Prvenstvu Srbije 2002. godine rekord od 592 kruga u osnovnom delu, odnosno 693,7 krugova u finalu. U disciplini MK puška

62 BORCI ZA TROFEJE

30 metaka u ležećem stavu pojedinačni rekord postavila je Bojana Pejović sa 281 krugom. Bojana Pejović nosilac je i državnog rekorda u serijskoj MK pušci u trostavu 3x10 metaka, jer je na prvenstvu Srbije u Lazarevcu 1997. godine pogodila 269 krugova.55 U disciplini vazdušna puška za seniorke Tatjana Radivojević – Savić postigla je novi rekord Srbije, na međunarodnom takmičenju u Rušama 2007. godine, sa 399 krugova. Andrea Arsović petostruka je rekorderka Srbije u pojedinačnoj konkurenciji. Na međunarodnom takmičenju u Budimpešti 2006. godine, kao juniorka, ostvarila je rezultat od 398 krugova sa vazdušnom puškom i ponovila ga je na prvenstvu države u Užicu 2007. godine, kada je u finalu postigla rekordnih 500,7 krugova u seniorskoj konkurenciji. Nosilac je i dva rekorda u trostavu 3x20 metaka: za juniorke na finalu Kupa Srbije, održanom u Novom Sadu 2007. godine, sa 679,6 odnosno 680,0 krugova za seniorke na istom takmičenju. Kod muškaraca, Risantije Savić vlasnik je rekorda u disciplini pištolj velikog kalibra, sa 333 krugova, koji je postignut na prvenstvu Srbije i Crne Gore 2005. godine.56 Okruženje „Partizanove” streljačke škole nije samo pripremalo strelce za osvajanje medalja, već ih je navodilo i na poštovanje lika i dela strelaca čiji je životni i sportski put bio završen. Strelci kluba bili su na „vatrenim linijama” na memorijalnim turnirima čuvenih srpskih majstora streljačkog sporta. Prvo kolo Kupa Streljačkog saveza Jugoslavije 1993. bilo je proglašeno za memorijal višestrukog šampona Jugoslavije i člana „Partizana” Slobodana Paunovića – Paunčeta, a na njemu je Goran Maksimović bio treći, Nikola Andonov šesti, a Aleksandar Mitev osmi. Kod seniorki, Tina Petrović bila je osma.57 Zaslužnom strelcu i dugogodišnjem članu SK „Partizan” Nemanji Markoviću, koji je u karijeri dugoj više od pola veka osvojio 25 titula prvaka Jugoslavije, održan je 1995. godine memorijal u Boru na kome se pucao trostav 3 x 20 metaka sa vojničkom puškom. Gađalo se po 10 metaka u meč metu sa slobodnim izborom municije. Pucalo se za pojedinačni plasman. U konkurenciji 24 strelca iz 9 klubova prvo mesto pripalo je Nebojši Jovanoviću iz SD „D. J. Škepo” iz Gornjeg Milanovca. Mališa Marković,
55

Priznanje Tatjani Radivojević – Savić, strelcu godine Beograda 2007.

ASK „Partizan”, Lista rekorda Srbije, 25. oktobar 2002. godine; Lični arhiv Dragana Donevića, Rekordi SK Partizan, 26 avgust 2009. godine. Lični arhiv Dragana Donevića, Rekordi SK Partizan, 26 avgust 2009. godine. ASK „Partizan”, Bilten Rezultati Prvog kola SSJ u streljaštvu, Međunarodni program, Kragujevac 31. oktobar 1993. godine.

56

57

BORCI ZA TROFEJE

63

Trener Božidar Matović.

član „Partizana”, osvojio je drugo mesto, a treći je bio Dragoljub Marić, član SD „Voždovac” iz Beograda.58 Svi rezultati strelaca „Partizana” ne bi bili mogući bez brižljivog trenerskog i drugog rada koji je, u nekim slučajevima posle mnogo vremena, donosio rezultate na strelištima. Zato se treneri kluba, pa i streljački radnici, mogu smatrati streljačkim legendama iako u sasvim drugom smislu od onog koji važi za aktivne strelce. Među streljačkim radnicima, u podršci „Partizanu” i njegovim stremljenjima, posebno se isticao Branko Jovović. Od 1975. do 1987. godine bio je član uprave kluba i savezni selektor u vreme kada je jugoslovensko streljaštvo bilo prisutno na pobedničkim postoljima. Po njegovom silasku sa životne scene, verni uspomeni i tradiciji kuba, strelci i streljački radnici „Partizana”, u saradnji sa Streljačkim savezom Jugoslavije, organizovali su „Memorijal Branka Jovovića” 1996. godine. Takmičenje je ujedno bilo i V kolo Kupa Streljačkog saveza Jugoslavije. Na „Memorijalu” učestvovalo je 27 klubova iz Srbije i Crne Gore u kategorijama seniora i juniora za oba pola u disciplinama standardni vazdušni pištolj i standardna vazdušna puška. Gađalo se od 8 – 20,15 časova na strelištu Vojne Akademije Vojske Jugoslavije koje je imalo 26 streljačkih mesta. U disciplini pištolj za juniore prva tri mesta pripala su Aleksandru Zlatiću, Slavomiru Jeliću i Andriji Zlatiću. Kod seniora u istoj disciplini Manojlo Keča, Čedomir Knežević i Sreten Nešković bili su ispred 41 takmičara. Seniorke su u pištolju predvodile Jasna Šekarić, Maja Stepanović i Slavica Tucović, dok su kod juniorki bile najbolje Marija Mladenović,

Branko Jovović.

Strelac i trener Ladislav Soro.

ASK „Partizan”, Bilten Prvog Memorijala Nemanje Markovića, Bor, 2. oktobar 1995. godine.
58

64 BORCI ZA TROFEJE

Marijana Kosanović i Jelena Živanović. Na pobedničkim postoljima u vazdušnoj pušci bili su: Boris Novicki, Dejan Ćeranić i Nikola Andonov kod juniora, a Nemanja Mirosavljev, Branislav Milanović i Goran Maksimović među seniorima. U konkurenciji dama, Aranka Binder, Lidija Mihajlović i Aleksadra Ivošev kod seniorki, odnosno, Marijana Frič, Tina Petrović i Nataša Stojanović kod juniorki, zauzele su prve tri pozicije.59 Rajko Popović, Ladislav Soro, Mihajlo Jekić, Branko Đurić, Živorad Nešić, Vladimir Jevtić, Božidar Matović, Srboljub Jakovljević, Rodoljub Hadži Cenić, Blagoje Marinković, Mirjana Mašić - Jovović, Gordana Jojić - Nikolić, Srećko Pejović, Miribana Akifović Maksimović, Ratomir Perendija, Janoš Juhas, Tatjana Radivojević – Savić, Veljko Jovanović i Dragan Donević, između ostalih streljačkih radnika, nastavili su trenersku aktivnost sa svim takmičarskim kategorijama, stvarajući nove asove srpskog streljaštva. Vladimir Jevtić bio je prvak Jugoslavije u ekipnoj i pojedinačnoj konkurenciji u MK pušci i u olimpijskom meču – 60 ležeći. U SK „Partizan” došao je 1964., gađajući za klub do 1975. godine. Postao je prvi profesionalni trener u periodu 1969 - 1973. do dolaska Božidara Matovića.60 Rad Mirjane Mašić - Jovović bio je od izuzetnog značaja za klub, jer je za sobom ostavila 16 juniorki i 6 juniora vrhunskih streljačkih kvaliteta.61 Treba odati priznanje radu višeg streljačkog trenera Gordane Jojić

Trener Mihajlo Jekić.

Trener Vladimir Jevtić.

Trener Janoš Juhas.

59

ASK „Partizan”, Bilten Memorijala Branka Jovovića, Beograd, 10. februar 1996. godine. Podaci prema: Intervju sa Vladimirom Jevtićem, 3. oktobar 2009. godine. Podaci prema: Intervju sa Mirjanom Mašić - Jovović, 30. juli 2009. godine.

60

61

BORCI ZA TROFEJE

65

Nikolić, prerano preminule višestruke šampionke Jugoslavije u većini disciplina sa puškom i strelca koja je kao članica „Partizana” bila prvak Jugoslavije u disciplini vazdušna puška 1980. godine. Bila je član reprezentacije koja je 1971. godine bila treća na Evropskom prvenstvu u disciplini MK puška – trostav. U trenerskom tandemu sa Mirjanom Mašić stvorila je takmičare, sposobne da budu deo reprezentacija na juniorskom i seniorskom nivou.62
Stefan Tošić, Jelena Zeljajić i Andrea Arsović na treningu 2009.

Nepotpisano, Preminula Gordana Jojić – Nikolić, list „Politika”, 29. januar 1997. godine.
62

Biografija Dragana Donevića, trenera SK „Partizan”. Pismo Dragana Donevića, 3. avgust 2009. godine.
63

Uspesi „Partizanovih” strelaca, rođenih krajem pretposlednje i početkom poslednje decenije 20. veka duguju trenerskom i takmičarskom iskustvu nekadašnjeg juniorskog reprezentativca Dragana Donevića, kao višestrukog prvaka Jugoslavije sa vazdušnim i malokalibarskim oružjem. Kao pomoćni trener od 2002. a potom i glavni trener SK „Partizan” od 2007. godine, uticao je na oblikovanje i razvoj Andree Arsović, Jelene Zeljajić, Stefana Tošića, Igora Bućića, Ane Vranješ, Gorana Vlajkovića, Ognjena Đurmeza i Mine Vukotić. Pošto je Dragan Donević, uporedo sa trenerskim radom, postao član stručnih komisija streljačkih saveza Beograda i Srbije i član Upravnog odbora Udruženja streljačkih trenera Srbije, može se reći da stečeno i primenjeno trenersko iskustvo u sklopu SK „Partizan” u određenoj meri oblikuju i razvoj streljaštva u Srbiji kroz priznanja i dužnosti koje obavezuju kadrove kluba na buduće vrhunske rezultate.63

66 BORCI ZA TROFEJE

Sandra Milanović, Mina Vukotić, trener Dragan Donević i Jelena Zeljajić.

Njegov saradnik Veljko Jovanović je, u svojoj streljačkoj karijeri između 2001 – 2007. godine, osvojio tri ekipna i pet pojedinačnih prvih mesta. Danas radi kao pomoćni trener u SK „Partizan” i vrši obuku u klupskoj školi streljaštva.64
Dražen Požar, Dragan Donević, Andrea Arsović i Goran Vlajković, dobitnici priznanja Sportskog društva „Partizan” za 2009.

64

Biografija Veljka Jovanovića, pomoćnog trenera SK „Partizan”. Pismo Dragana Donevića, 29. septembar 2009. godine.

BORCI ZA TROFEJE

67

Uspesi mladih strelaca

Decenije problema sa municijom i oružjem nisu slomile volju strelaca „Partizana” da se uspešno takmiče za titule državnih prvaka. Masovno napuštanje kluba 1998. godine bilo je težak udarac, ali je omogućilo pojavu novih ambicioznih strelaca na takmičenjima. Dragan Marković 2002 godine u Čajetini na prvenstvu države, vazdušnom puškom za juniore osvojio je pojedinačno prvo mesto. Tokom 2002. godine u Novom Sadu na prvenstvu Jugoslavije MK puškom u disciplinama 60 ležeći i 3x40, osvojio je prvo mesto
Dragan Marković: treći strelac sveta u juniorskoj kategoriji 2002.

BORCI ZA TROFEJE

71

u pojedinačnoj konkurencuji. Na prvenstvu sveta u Finskoj 2002. godine osvajio je treće mesto, pucajući u disciplini 60 ležeći.65 Sada je trener i takmičar u SD „Novi Sad 1790”. Andrea Arsović je najbolji aktivni strelac seniorskog pogona SK „Partizan” u periodu od 2000. do 2009. godine. Potiče iz „Partizanove” škole streljaštva. Njeni sportski rezultati su značajni i zauzimaju visoko mesto u istoriji streljačkog sporta Srbije. Bila je prvak Evrope za juniorke 2005 god.u Beogradu u MK pušci u disciplini 60 ležeći ekipno. Osvojila je bronzanu medalju na Svetskom prvenstvu za juniorke 2006 god. u Zagrebu u disciplini MK puška, trostav 3x20 metaka. Na Mediteranskim igrama u Peskari u Italiji 2009 god. osvojila je zlato u pojedinačnoj konkurenciji. Sa rezultatom od 398 krugova u osnovnom delu i sa 104 krugova u finalu oborila je dva rekorda igara. Na svom prvom seniorskom nastupu bila je 10 pojedinačno na Evropskom prvenstvu vazdušnim oružjem 2008 godine u Švajcarskoj sa 396 krugova. Na narednom Evropskom prvenstvu vazdušnim oružjem u Pragu 2009 god. osvojila je 4 mesto. Bila je višestruki prvak države za juniorke u vazdušnoj i MK pušci. U juniorskoj i u seniorskoj konkurenciji osvojila je više međunarodnih turnira: u Plzenu, Njitri, Zagrebu, Mariboru, Rušama i Minhenu. Na evropskoj rang listi najboljih strelaca nalazi se na 9. mestu i jedna je od namlađih takmičarki na toj listi među prvih dvadeset strelaca. Proglašena je od strane Steljačkog saveza Srbije za najbolju juniorku Srbije za 2006. i 2007. godinu. JSD „Partizan” proglasilo ju je za najbolju juniorku u 2007 godini. Bila je član najbolje seniorske ekipe JSD „Partizan” za 2006., 2007. i 2008. godinu. Na drugoj poziciji po uspešnosti u seniorskoj konkurenciji nalazi se Jelena Banović, takođe potekla iz klupske streljačke škole. Streljaštvom je počela da se bavi 1992. godine i bila je član kluba do 1998. godine. Tada je prešla u SK „Policajac”, a 2005. se ponovo vratila u SK „Partizan”. Bila je prvak Evrope za juniorke 1998 godine sa MK puškom u disciplini trostav 3x20 metaka. Višestruka je šampionka Srbije i Balkana u vazdušnoj i u MK pušci. Njen najveći rezultat u karijeri na takmičenju iznosio je 397 krugova. Bila je član najbolje seniorske ekipe u SD „Paritzan” za 2006, 2007 i 2008. godinu.

Biografija Dragana Markovića navedena je prema: pismo Dragana Donevića, 28. septembar 2009. godine.
65

72 BORCI ZA TROFEJE

Tatjana Radivojević – Savić bila je pojedinačni prvak države u seniorskoj konkurenciji u disciplini vazdušna puška 2007. godine sa 398 krugova. Osvojila je titulu prvaka Balkana u disciplini 60 ležeći. Tokom 2007. godine, u Rušama u Sloveniji, postigla je državni rekord u seniorskoj konkurenciji sa 399 krugova. Zato je 2007. godine proglašena za najbolju seniorku od strane Streljačkog saveza Beograda. Sportsko društvo „Partizan” odalo joj je priznanje 2008. godine kada je proglašena za najbolju seniorku u konkurenciji svih sportskih grana koje su se negovale u društvu. Zalog uspešne budućnosti SK „Partizan” predstavljaju strelci juniorskih kategorija. Stefan Tošić bavi se streljaštvom od 2002 godine. Smatra se za jednog od najperspektivnijih mladih takmičara Srbije. Bio je prvak države 2008 godine u Novom Sadu u vazdušnoj pušci za mlađe juniore u pojedinačnoj konkurenciji. Pobedio je u finalu Kupa Srbije za mladje juniore u Zrenjaninu 2008 godine u disciplini vazdušna puška. Bio je treći pojedinačno na juniorskom prvenstvu Srbije u Lazarevcu u disciplini MK puška 3x40 trostav. U ekipnoj konkurenciji bio je dva puta prvak Srbije za mlađe juniore 2008 godine u Novom Sadu i 2007. u Mladenovcu. Mlađa juniorka Jelena Zeljajić, streljaštvom se bavi od 2004 godine. Bila je ekipni prvak Srbije u kategoriji juniorki 2008. u disciplini MK puška - trostav 3x20 metaka. U pojedinačnoj konkurenciji bila je prvak države u MK pušci za kadetkinje 2006 god. u disciplini 30 metaka ležeći. Pobedila je u finalu Kupa Srbije u vazdušnoj pušci za kadetkinje 2006. godine. Bila je dvostruka pobednica lige Beograda za 2007 i 2008. godinu i proglašena je za najbolju kadetkinju u Beogradu od strane Streljačkog saveza Beograda za 2007 i 2008. godinu. Njen najveći rezultatski domet na takmičenjima iznosio je 387 krugova.
Jelena Zeljajić, nada „Partizanove” streljačke škole.

BORCI ZA TROFEJE

73

Igor Bućić spada u kategorije mlađih juniora SK „Partizan”. Ušao je u streljaštvo 2004. godine. Postao je prvak Srbije u disciplini MK puška za kadete 2007. godine, kada je uspeo da postane i ekipni prvak u istoj disciplini. Tokom 2008 godine ponovio je uspeh prvaka u ekipnoj konkurenciji. Bio je trostruki uzastopni osvajač Lige Beograda za 2007., 2008. i 2009. godinu. Osvojio je ekipne bronzane medalje vazdušnim oružjem na prvenstvima Srbije tokom 2008. i 2009. godine, održanih u Novom Sadu i Mladenovcu.
Takmičarka „Partizana” Ana Vranješ.

Talenat mlađe juniorke Ane Vranješ došao je do izražaja tokom 2008. i 2009. godine, pet godina nakon što je ušla u streljački sport. Postala je dvostruki uzastopni prvak Beograda u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji 2008. i 2009. godine. Pobedila je u ligi Beograda 2009. godine serijskom vazdušnom puškom. Iste godine na prvenstvu države osvaja srebrne medalje u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji. Goran Vlajković spada u strelce od kojih se očekuje mnogo dobrih rezultata u budućnosti. Počeo je da trenira 2004. godine, a registrovan je za S.K. „Partizan” kao takmičar 2006. godine. Tokom 2008. godine u Lazarevcu osvojio je prvo mesto ekipno sa MK puškom u disciplini 30 metaka ležeći. Na prvenstvu Srbije 2009. godine u Mladenovcu osvojio je treće mesto pojedinačno u disciplini vazdušna puška. Veći domet u pojedinačnoj konkurenciji postigao je u Novom Sadu 2009. godine, na prvenstvu države za mlađe kategorije, kada je osvojio prvo mesto pojedinačno u MK pušci u disciplini 30 ležeći, a treće mesto pojedinačno u disciplini trostav.66

Goran Vlajković, pojedinacni prvak Srbije u MK pušci u Novom Sadu 13. 09. 2009. godine.

Biografije strelaca SK „Partizan”, Pisma Dragana Donevića 3. avgust 2009. godine i 28. septembra 2009. godine.
66

74 BORCI ZA TROFEJE

BORCI ZA TROFEJE

75

Olimpijska TROFEJE 76 BORCI ZA medalja Gorana Maksimovića

Svetski rezultati

Rezultati „Partizana” na domaćim takmičenjima, sredinom 60-ih godina, doprineli su da članovi kluba budu deo reprezentacije Beograda. Išlo se na takmičenja po drugim jugoslovenskim republikama. Gradski streljački odbor organizovao je 1966. godine međunarodni turnir gradova. Ekipno, među juniorima, u disciplini MK puška slobodnog izbora, Beograd je zauzeo drugo, a u konkurenciji žena treće mesto. U trostavu sa MK puškom Beograd je zauzeo druga mesta u sve tri takmičarske kategorije (juniori, žene, seniori). U pojedinačnom plasmanu, Dragoslava Marković, u trostavu slobodnog izbora sa MK puškom, bila je druga. U seniorskoj ekipi, u istoj disciplini, Slobodan Paunović takođe je osvojio srebro. Ti rezultati pomogli su da Beograd, u generalnom plasmanu, bude treći, iza Budimpešte i Bukurešta. Skoplje, Niš i Varšava takođe su učestvovali na takmičenju.67 Naredni međunarodni susret članovi „Partizana”, u reprezentaciji gradskih strelaca, imali su sa selekcijom poljskog grada Bidgošća u oktobru 1967. godine. Pucalo se u pojedinačnim i ekipnim kategorijama seniora, seniorki i juniora u više disciplina. Bilo je to jedno od prvih internacionalnih iskustava već renomiranih juniora u disciplini MK puška 3 x 20 metaka na kome je Beograd bio bolji od poljskih strelaca ekipno, a Vladimir Pejčev osvojio je prvo mesto. U istoj disciplini za žene, u pojedinačnoj konkurenciji, Dragoslava Marković i Persida Rabrenović zauzele su prvo, odnosno treće mesto, a dominirale su i u ekipnom delu. Među seniorima, Slobodan Paunović, Vladimir Pejčev i Slobodan Gavrić, uz pomoć Miroslava Šipeka, nisu dozvolili Poljacima da se plasiraju

67

ASK „Partizan”, Bilten međunarodnog susreta gradova, Skoplje, 27 – 28. juli 1966. godine.

BORCI ZA TROFEJE

77

Zlatna medalja Mirjane Mašić Jovović 78 BORCI ZA TROFEJE

iznad 5. mesta pojedinačno, pa su Paunović i Pejčev vodili međusobnu borbu za osvajanje prve pozicije.68 Sredinom 1970. godine strelci „Partizana” učestvovali su na međunarodnom turniru povodom proslave 180 godina streljaštva u Novom Sadu. Gađali su u sklopu gradske ekipe Beograda i u disciplini olimpijski meč, 60 metaka iz ležećeg stava ekipno zauzeli su treće mesto, sa 2.350 krugova, iza streljačke družine Novog Sada i streljačkog kluba „Gvardija” iz Varšave. U istoj disciplini pojedinačno Olga Jovanović Đorđević bila je četvrta. Tada se pucala i disciplina standardne MK puške 3 x 20 metaka u kojoj su ekipno bili četvrti iza Gradske ekipe Sarajeva, SD „Novi Sad 1790” i ekipe iz Varšave.69 U istoriji sportova, streljaštva posebno, malo je klubova koji su za deset godina od osnivanja počeli da postižu značajne međunarodne rezultate, kao što se to desilo streljačkom klubu „Partizan”. Olga Jovanović Đorđević 1969. godine osvojila je srebrnu medalju ekipno na prvenstvu Evrope u disciplini standardna MK puška, a bila je treća ekipno u gađanju vazdušnom puškom. Bila je druga na prvenstvu Balkana u olimpijskom meču. Mirjana Mašić Jovović bila je ekipni svetski prvak 1970. godine u disciplini MK puška - ležeći stav i osvojila još jednu ekipnu zlatnu medalju. Na Trećem Evropskom šampionatu u vazdušnom oružju u Lincu 1973. godine postavila je rekord države sa standardnom vazdušnom puškom od 378 krugova. Na Svetskom prvenstvu u Seulu 1971. godine postavila je svetski rekord sa MK puškom, a 1974. bila je član
Vladimir Pejčev, prvi prvak Balkana iz redova kluba.

68

ASK „Partizan”, Bilten međunarodnog susreta Beograd – Bidgošć, Beograd, 19. oktobar 1967. godine. ASK „Partizan”, Bilten međunarodnog turnira, Novi Sad 13 – 14 juni 1970 godine.

69

BORCI ZA TROFEJE

79

reprezentacije koja je bila druga na svetu. Nakon 9 godina, tokom 1983. uspela je da ekipu seniorki ponovo dovede do svetskog vrha sa zlatnom medaljom. Bila je dva puta prvak Mediterana, a čak 8 puta prvak Balkana. Plejadi žena strelaca, koje su uspešno predstavljali SK „Partizan” i Jugoslaviju na pobedničkim postoljima sveta, pridružio se i Vladimir Pejčev koji je 1968. postao prvak Balkana u disciplini standardna MK puška – ležeći stav sa 588 krugova.70 Ako se pogledaju važni rezultati strelaca „Partizana” na većim međunarodnim takmičenjima u 20. veku izdvajaju se: zlato Gorana Maksimovića na OI u Seulu, 3 ekipne zlatne medalje Mirjane Jovović i 4 postignuta svetska rekorda, 3 srebrne i 3 bronzane medalje pojedinačno, sve to na svetskim prvenstvima. Na evropskim prvenstvima članovi kluba ostvarili su 17 zlatnih, 15 srebrnih i 9 bronzanih medalja. Goran Maksimović bio je osvajač 3 kristalna globusa, jednog srebra u finalima Svetskih kupova, a na njima je još osvojio 5 zlatnih, 5 srebrnih i 8 bronzanih medalja. Na evropskim prvenstvima osvojio je 3 zlatne, 3 srebrne i 2 bronzane medalje. Na Mediteranskim igrama strelci „Partizana” osvojili su jednu zlatnu i dve srebrne medalje. Na šamponatima Balkana, uz 18 rekorda, osvojili su 52 zlatne, 53 srebrne i 50 bronzanih medalja.71 Pre nego što je Goran Maksimović postao deo „Partizanove” sportske porodice, klub je već imao zavidne sportske rezultate. U vremenu između 1969 – 1984. godine, strelci kluba ekipno su učestvovali u osvajanjima dve zlatne i jedne srebrne medalje na prvenstvima sveta, a na evropskim smotrama streljaštva jedne zlatne, 3 srebrne i 4 bronzane medalje. U pojedinačnoj konkurenciji na prvenstvu Evrope osvojena su 3 zlata i jedna bronza, ali su prvenstva Balkana mnogo jasnije pokazivala svetski kvalitet „Partizanovih” takmičara koji su, samo u pojedinačnoj konkurenciji, osvojili 7 zlatnih, 11 srebrnih i 11 bronzanih odličja, a da se ekipni rezultati reprezentacija Jugoslavije, u kojima su i oni bili nosioci trofeja, uopšte nisu ni uzimali u obzir.72 Nagoveštaj osvajanja Olimpijskih igara pojavio se 1987. godine kada su takmičari osvojili srebro na prvenstvu sveta (Goran Maksimović), bronzu na prvenstvu Evrope (Mirjana Jovović) i pojedinačno zlato Mirjane Jovović

Đuro Đurašković, Todor Bulja, Milorad Vučinić (ur.), Partizan, 25 godina fudbalskog kluba 1945 – 1970, Beograd 1970, str. 216 – 218; ASK „Partizan”, Bilten Streljačkog saveza Srbije sa II prvenstva SR Srbije u gađanju vazdušnom puškom i vazdušnim pištoljem, dana 4. i 5. januara 1974. godine, Beograd 1974, str. 11; ASK „Partizan”, Propagandni materijal za preduzeće „Partizan Shooting Trade”; Rade Šoškić, Krsto Milovanović (prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502.
70

ASK „Partizan”, Sportsko takmičarski rezultati od osnivanja do kraja 1999 godine; http:// www.issf-shooting.org/shooters/shooter.ashx? personissfid=SHYUGM2707196301, od 30. oktobara 2009 godine.
71 72

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 1 – 8.

80 BORCI ZA TROFEJE

Goran Maksimović u Seulu. BORCI ZA TROFEJE

81

na Mediteranskim igrama. U planovima kluba, nakon olimpijskog zlata, postojao je cilj da najmanje tri strelca učestvuju na prvenstvima Evrope i sveta.73 Najuspešniji strelac „Partizana” bio je Goran Maksimović, osvajač zlatne olimpijske medalje i nosilac olimpijskog rekorda, koji se dve decenije nalazio u vrhu svetskog juniorskog i seniorskog streljaštva. Još u kategoriji juniora, na prvenstvu Evrope u Rimu 1982. godine bio je treći ekipno i pojedinačno, a naredne 1983. godine na evropskom prvenstvu u Dortmundu drugi ekipno i pojedinačno uprkos činjenici da su medalje, koje su tada osvojene, bile „...znatno iznad uslova u kojima egzistira naše kvalitetno streljašvo”. Pobede su se dešavale u okolnostima kada nije bilo ni dovoljno municije za discipline malog kalibra u kojima je Maksimović bio dominantan: „Za dostizanje nivoa svetskih rezultata malokalibarskom puškom, pored ostalog, trebalo je 15 – 20.000 kvalitetnih metaka godišnje po jednom strelcu. Međutim naši najbolji strelci, koji su od 1981 do 1986. godine stajali na pobedničkim postoljima Evrope i Balkana, imali su tri do četiri puta manje municije, često zastarelih serija i sumnjivog kvaliteta.”74 Njegovi rezultati do 1995. bili su više nego impozantni: 15 medalja na vrhunskim svetskim takmičenjima, od čega 7 zlatnih, 6 srebrnih i 2 bronzane.75 Jedno od najvećih priznanja za „Partizan” i Maksimovića bilo je njegovo učešće u muškoj reprezentaciji sveta, koja se takmičila u disciplini vazdušna puška, protiv ženske svetske selekcije u Beogradu tokom oktobra 1995. godine. Ekipe su imale 7 takmičara, a gađalo se iz 3 serije sa 60 dijabola. Ženska reprezentacija sveta potukla je predstavnike „jačeg pola” sa 8.855 prema 8.798 krugova.76 Vasilije Gilić, Boris Marinković i Dragan Marković nastavili su tradiciju uspeha strelaca kluba na međunarodnim smotrama streljaštva. Tokom 1999. godine juniorska reprezentacija SRJ, sa Gilićem, bila je treća na prvenstvu Evrope u Holandiji. Boris Marinković bio je član juniorske reprezentacije koja je ne prvenstvu Evrope 1999. godine bila srebrna u disciplini MK puška. Dragan Marković bio je treći na prvenstvu sveta u Finskoj 2002. u pojedinačnoj juniorskoj konkurenciji.77 Bilo je renomiranih međunarodnh takmičenja na kojima strelci „Partizana” nisu uspevali da postignu značajnije rezultate, ali su takmičenja bila u funkciji stica-

ASK „Partizan”, Mirjana Jovović, Izveštaj o radu za 1987. i plan rada za 1988. godinu, Zapisnik sa sednice Izvršnog odbora SK „Partizan”, 14. januar 1988. godine; ASK „Partizan”, Nepotpisano, Program rada streljačkog kluba „Partizan” za 1989. godinu.
73

Lični arhiv Slobodana Gavrića, Izveštaj o radu Predsedništva Streljačkog saveza Jugoslavije od poslednje izborne konferencije, održane 16. maja 1981. godine do izborne konferencije 26. juna 1986. godine, u umnoženom materijalu Izborna konferencija Streljačkog saveza Jugoslavije, 26. jun 1986. godine, Beograd 1986, str. 5 – 6, 11, 13; ASK „Partizan”, Propagandni materijal za preduzeće „Partizan Shooting Trade”; Rade Šoškić, Krsto Milovanović (prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502.
74

ASK „Partizan”, Propagandni materijal za preduzeće „Partizan Shooting Trade”; Rade Šoškić, Krsto Milovanović (prir.), Partizan 1945 – 2005, str. 499 – 502; ASK „Partizan”, The First Air Rifle Match Women’s vs Men’s World Teams, Bilten, Belgrade, October 19-23, 1995.
75

ASK „Partizan”, The First Air Rifle Match Women’s vs Men’s World Teams, Bilten, Belgrade, October 19-23, 1995.
76

Pismo Dragana Donevića, 27. septembar 2009. godine.
77

82 BORCI ZA TROFEJE

nja navike gađanja strelaca na velikim streljačkim nadmetanjima. Bilo je to od velike važnosti za generaciju, stasalu pod sankcijama, koja nije imala dovoljno prilika da se ogleda sa takmičarima država sa velikom streljačkom i sportskom kulturom. Gran Pri češkog grada Plzena, početkom 2001. godine, na kome je učestvovalo 13 nacija i 329 takmičara poslužio je kao deo priprema i takmičarskog ispita za 28 jugoslovenskih strelaca, a posebno za takmičare kluba. Među seniorkama, na 10 metara sa vazdušnom puškom, Jelena Banović zauzela je sedmo, dok su kod juniorki Bojana Pejović i Marija Smoljanić ostvarile 11, odnosno 15. mesto. Seniori su bili nešto slabiji, tako da je Dejan Ćeranić zastao na 17, a Goran Mikec na 24. mestu. U kategoriji juniora Vasilije Gilić bio je 11, a Dragan Donević bio je na 13. mestu. U devetoj i poslednjoj disciplini na turniru seniori iz kluba popravili su utisak, pa je Marko Simić ušao u finale i bio je osmi, Dejan Ćeranić 19, a Goran Mikec zauzeo je 21. mesto.78 Bilo je to i pripremno takmičenje za Balkanski šampionat u Grčkoj na kome su reprezentativci Jugoslavije osvojili 9 medalja. Kod juniora, član „Partizana” Vasilije Gilić zauzeo je 4. mesto.79

78

ASK „Partizan”, Grand Prix of Plzen, International Competition in Air Weapons, Results, Plzen 12 – 14. 1. 2001. Czech Republic.

ASK „Partizan”, ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΑΓΏΝΕΣ, ΑΕΡΟΒΟΛΩΝ ΟΠΛΩΝ, 2001 Results, ΕΛΕΥΣΙΝΑ 2 – 4 ΜΑΡΤΙΟΥ.
79

BORCI ZA TROFEJE

83

Strelci i članovi Izvršnog odbora SK „Partizan”. 84 BORCI ZA TROFEJE

Život u klubu

Po sećanjima prvog profesionalnog trenera Vladimira Jevtića, sredina 1960-ih godina bila su povoljna u pogledu nabavke oružja i municije. Uprava Partizana nabavljala je za strelce malokalibarske puške „Anšic” i vazdušne puške „Fainwerkbau”. Za sve takmičare bilo je dovoljno oružja. Preko Streljačkog saveza Srbije dobijale su se serijske vazdušne puške marke „Crvena zastava” i MK puške „Brno 2”. Postojala je municija domaće proizvodnje „Pobeda”, koja se koristila za treninge i takmičenja serijskom MK puškom, a upotrebljavala se i u treninzima za međunarodni program. Uvozne municije bilo je dovoljno za sve strelce učesnike prvenstava Srbije i Jugoslavije. Na međunarodnom programu, streljački savezi Jugoslavije i Srbije nabavljali su dovoljno municije za reprezentativce. Treninzi vazdušnim oružjem obavljali su se u streljani na stadionu. Treninzi MK oružjem održavali su se na Mirijevu. U sezoni treniniga strelci vazdušnim oružjem trenirali su 4 do 5 puta nedeljno. Strelci, koji su gađali MK oružjem, trenirali su na Mirijevu od 3 do 5 puta nedeljno. Nije bilo potrebe da se mnogo trenira na prazno. Strelci su trenirali na prazno kada je trebalo da se usavršavaju stavovi iz kojih se gađalo.80 Krajem 1960-ih godina strelce „Partizana” trenirali su Milutin Radosavljević, Vladimir Jevtić i Božidar Matović, a u reprezentaciji Branko Jovović. Do početka zime treniralo se na strelištu u Mirijevu, svakog dana po 5 časova dnevno. U toku zimskih meseci treniralo se tri puta nedeljno na stadionu „Partizana” sa vazdušnom puškom, a reprezentativci iz kluba trenirali su posebno intenzivno tokom priprema reprezentacije kada se gađalo i pre podneva i tokom popodneva. Vikendi su bili rezervisani za

80

Podaci prema: Intervju sa Vladimirom Jevtićem, 3. oktobar 2009. godine.

BORCI ZA TROFEJE

85

takmičenja po Srbiji na koje se vrlo često odlazilo. Strelci su uvek prisustvovali skupštinama kluba. Među strelcima nije postojala svest o posebnim programima trenera za svakog strelca, ali je postojalo snažno uverenje o korektnosti, stručnosti i taktičnosti trenera u ophođenju sa njima. Treninzi su bili individualni, a dometi strelaca proveravali su se preko obaveznih kontrolnih gađanja dva puta mesečno. Na strelištima kluba, u kasnijem periodu, pucalo se pretežno od 16 do 21 časova tako da su strelci svoje profesionalne i školske obaveze mogli da izvršavaju pre treninga. U početku bilo je dovoljno municije, a oprema i puške dobijali su se u klubu. Članarina je bila minimalna, pa su neki strelci iz prvih uspešnih generacija kluba naglašavali da je država dovoljno pomagala streljaštvo tokom njihovih takmičarskih godina. Surevnjivost među strelcima u klubu nije postojala, a organizovala su se zajednička druženja izvan „vatrenih linija”. Postojale su i održavale su se prijateljske veze sa strelcima iz svih jugoslovenskih republika. Bilo je državnih prvenstava na kojima se, zbog problema sa smeštajem, živelo i spavalo na strelištu, a to je sve doprinosilo jakom osećaju zajedništva. Nakon gađanja, takmičarsku napetost smenjivalo je druženje i osobeni streljački humor.81 U vremenu kada se to izmenilo, rezultati SK „Partizan” još su više dobijali na značaju sa razumevanjem ograničenih mogućnosti kluba u materijalno – finansijskom pogledu. JSD „Partizan” i Savez za fizičku kulturu Beograda, do 1982. godine, obezbeđivali su sredstva za takmičarske troškove strelaca kluba. Kada su se okolnosti promenile, SK „Partizan” našao se u situaciji da takmičarima nije mogao obezbediti dovoljne količine municije ni za državna prvenstva. Pucalo se iz starih, gotovo rashodovanih, pušaka, a u periodu 1980 – 1984. klub nije mogao da nabavi ni oružje za međunarodni program. Streljački radnici, u kontaktima sa članovima JSD „Partizan”, govorili su o „pohabanosti” oružja i naglašavali da kvalitet tih pušaka nije odgovarao za postizanje svetski zapaženih rezultata. Streljački savez Jugoslavije nije ni mogao da pomogne klubovima, jer ni za reprezentativce nije bilo novog oružja, a poslednja obnova arsenala oružja na nivou države izvršena je 1978. godine. Strelci „Partizana” došli su u situaciju da sami kupuju skupo oružje, čija je cena bila višestruko veća od godišnjih iznosa njihovih sportskih stipendija, ili da budu brisani sa spiskova za reprezentaciju zbog neupotrebljivog oružja ili pada rezultata kao posledice njegove zastarelosti. Jedina moguća

Intervju sa Olgom Jovanović Đorđević, 3. juli 2009. godine; Intervju sa Radmilom Vorkapić Marić, 15. avgust 2009. godine; Intervju sa Miodragom Katanićem, reprezentativcem Jugoslavije i članom Upravnog odbora SK „Partizan” 1962 – 1965. godine, 23 septembar 2009. godine.
81

86 BORCI ZA TROFEJE

strategija kluba bila je prodaja dela zastarelog naoružanja drugim klubovima, kako bi se i na taj način prikupila sredstva za nabavku novih pušaka i pištolja.82 Odlazak čitavog seniorskog tima za međunarodni program, na odsluženje vojnog roka tokom 1981. godine, takođe je zadalo udarac ambicijama kluba. Tada su sa 21 strelcem na međunarodnom, odnosno 126 strelaca na nacionalnom programu, radila samo dva trenera: Mirjana Mašić Jovović i Blagoje Marinković koji su istovremeno bili i vrhunski strelci. Oni su takođe obučavali oko 260 pionira i 330 juniora, što znači da je SK „Partizan” imao, početkom 80 – ih godina prošlog veka, oko 737 strelaca u svim kategorijama. Nekoliko godina kasnije bilo ih je mnogo manje. Od 156 aktivnih članova kluba početkom 1985. godine bilo je 123 muškaraca i 33 žene. Od toga broja bilo je 16 seniora, 8 seniorki, 10 juniora, 10 juniorki, 97 pionira i 15 pionirki. Od 16 seniora, svi su imali rezultate za republička i gradska takmičenja, a njih 9 imalo je rezultate na saveznom, odnosno državnom, nivou, dok su 2 strelca učestvovala na međunarodnim takmičenjima. Prosek starosti ukupne seniorske ekipe iznosio je 29 godina, a po socijalnom statusu bilo je 11 radnika i 5 studenata. Od 8 seniorki, jedna je učestvovala na međunarodnim takmičenjima, a 4 na saveznim, 4 na republičkom i 5 na gradskim takmičenjima. Prosek starosti dama iznosio je 27 godina, a po socijalnom sastavu ekipa je imala 3 radnice i 2 učenice, dok za tri takmičarke socijalni status nije poznat. U juniorskoj ekipi prosek starosti bio je 17 godina, a od 10 strelaca nijedan nije imao iskustvo međunarodnih susreta, dok je 7 strelaca pucalo na saveznom nivou, a ceo tim gađao je na republičkim i gradskim takmičenjima. Od 10 juniorki, jedna je bila na međunarodnim takmičenjima, 4 na saveznim, 4 na republičkim i 4 na gradskim smotrama streljaštva. Prosek starosti „Partizanovih” juniorki procenjivao se na 16 godina. Kod pionira, 3 takmičara bila su na saveznom, 3 na republičkom i 15 na gradskom takmičenju. U proseku, imali su 12 godina, koliko i pionirke, kod kojih je 3 takmičarki gađalo na saveznom i republičkom, a svih 10 na gradskom takmičenju. Ukupno je 41 muškarac i 18 žena steklo značajnije iskustvo takmičenja na „vatrenoj liniji”.83 Planovi predsedništva kluba obuhvatali su: podizanje nivoa stručnog rada na nacionalnom i međunarodnom programu, povećanje broja strelaca, otvaranje posebne

82

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 4 – 5; ASK „Partizan”, Odluka o osnivanju komisije za popis oružja koje se prodavalo drugim klubovima, 5. novembar 1986. godine; ASK „Partizan”, Spisak oružja za prodaju, nedatirani materijal; ASK „Partizan”, Odluka Predsedništva kluba o prodaji oružja, 16. decembar 1986. godine. ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 4 – 5.

83

BORCI ZA TROFEJE

87

škole za treninge pionira i omogućavanje najboljim strelcima kluba: Mirjani Jovović, Blagoju Marinkoviću i Rodoljubu Hadži Ceniću da dobiju statuse olimpijskih kandidata za Seul 1988. godine. U pištoljskim disciplinama, ambicije streljačkih radnika bile su manje, svedena na dostizanje saveznog nivoa rezultata za vazdušni i MK pištolj. Nameravali su da stvore timove i pojedince koji bi, u budućnosti, konkurisali za osvajanje prva tri mesta na prvenstvima grada, republike i države.84 Sistem treniranja i trenersko znanje bivših strelaca doveli su SK „Partizan” u poziciju da je za vreme trajanja SFRJ mogao da se pohvali sa 26 članova reprezentacije i 11 državnih rekordera.85 Za brojne takmičare svih kategorija nije bilo dovoljno što je klub bio vlasnik zatvorenog vazdušnog strelišta sa 11 streljačkih mesta i automatskim uređajima za menjanje meta pa su, uporedo sa njim, koristili montažno strelište sa 8 streljačkih mesta u osnovnoj školi „Isidora Sekulić”. Za potrebe disciplina na malom kalibru, strelci „Partizana” trenirali su na strelištu kod „Careve Ćuprije” koje je bilo u vlasništvu Streljačkog saveza Jugoslavije. Oružje i municija ostajali su akutan problem. Svake godine klub je morao da izvrši remonte oko 40 serijskih vazdušnih pušaka za nacionalni program, a na tu stavku rashoda odlazilo je oko 46.000 dinara. Mnogo složenija situacija bila je sa remontom oružja za međunarodni program. Za standardno vazdušno i MK oružje važilo je pravilo da su ga strelci iz reprezentacija remontovali tokom međunarodnih nastupa pošto se ono u Jugoslaviji nije moglo popravljati. Municija za nacionalni program bila je domaće proizvodnje, dok se za međunarodni koristila MK municija iz Engleske i dijabole iz Zapadne Nemačke. Pošto je u „Partizanu” akcenat takmičenja bio na međunarodnom programu godišnje potrebe kluba, od 25.000 metaka i 100.000 dijabola, morale su se podmirivati uvozom koji je često bio manji od potrebnog. Slabiji rezultati strelaca iz 1983. i 1984. godine bili su posledica manjka municije, jer je klub uspeo da nabavi samo 15.000 metaka i 60.000 dijabola. Strelcima na nacionalnom programu bilo je potrebno oko 50.000 MK metaka i 300.000 dijabola domaćih proizvođača, ali je ta municija ipak imala manji kvalitet od inostrane što je uticalo i na kvalitet pogodaka.86 Streljački klub imao je više izvora prihoda. Novac se sticao preko suma dodeljenih za plasmane seniora i juniora na prvenstvima Jugoslavije, postojali su i prihodi

84

Isto.

ASK „Partizan”, Odluka o kandidaturi SK „Partizan” za dodelu „Majske nagrade” SOFK Srbije, 9. april 1990. godine.
85 86

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 4 – 5.

88 BORCI ZA TROFEJE

od takmičenja za kategorisane strelce, a primali su i participaciju za lične dohotke trenera. Dobijali su i participaciju od stipendija za strelce, novac za pripremu pojedinih reprezentativaca, a posebna stavka bila je suma za pripremu olimpijskih kandidata od Streljačkog saveza Srbije. Velika sredstva stizala su i za kupovinu municije olimpijaca i olimpijskih kandidata, a pošto je rang strelaca zavisio od novčano vrednovanih bodova na kraju sezone, klub je i na taj način retroaktivno stvarao prihode koji su bili višestruko veći od članarina ili tombola koje su se održavale u letnjem periodu. Ukupni prihodi za 1984. godinu, zajedno sa prenetim sredstvima iz prethodnih godina, iznosili su 1.895.470 dinara. Život u klubu podrazumevao je isplaćivanje zarade trenerima, isplatu stipendija za strelce, visoke troškove takmičenja i nabavljanja opreme i municije. Troškovi transporta, telefona, uplate socijalnog osiguranja istaknutim strelcima, kancelarijski materijal i regresi za zaposlene trenere bili su planirani rashodi. Ukupno je potrošeno 1.875.589 dinara, a pozitivan bilans od 19.880 dinara za 1984. godinu navodi na zaključak da je klub, iako sa milionskim prihodom, jedva uspevao da održava finansijsku ravnotežu.87 Troškovi učešća strelaca bili su znatni. Pre raspada Jugoslavije, krajem 1990. godine, rukovodstvo kluba kao glavne ciljeve odredilo je državna prvenstva sa vazdušnim i MK oružjem, a dodatna obaveza bila je posebna priprema Gorana Maksimovića, Aleksandra Miteva i Rade Šoškić za nastupajuća prvenstva Evrope i sveta. Sva ostala domaća takmičenja tretirala su se kao pripremna. Na kalendaru takmičenja bilo je 7 kola Kupa, finale Kupa, 2 turnira za vazdušno i MK oružje, 3 turnira za mlađe kategorije strelaca, 2 međunarodna takmičenja, 4 prvenstva države, 4 republička prvenstva i 4 gradska prvenstva. Postojalo je 4 prvenstva na opštinskom nivou, a spisak obaveza strelaca završavao se sa 6 kola Lige Beograda. Reprezentativci „Partizana” bili su dužni da učestvuju na Prvenstvu sveta vazdušnim oružjem, 5 svetskih kupova, 2 prvenstva Evrope vazdušnim i MK oružjem, na Mediteranskim igrama, 2 balkanska šampionata, a predviđalo se njihovo učešće na još 2 međunarodna takmičenja. Za pripreme svih strelaca troškovi kluba iznosili su 234.000 dinara. Troškovi municije nisu bili neznatni. Bilo je potrebno nabaviti 50.000 MK metaka iz inostranstva, 70.000 komada MK municije domaće proizvodnje, 150.000 uvoznih dijabola i 300.000 domaćih dijabola. To je sve koštalo 201.000 dinara, a još 111.700 dinara trebalo je potrošiti na nabavku oružja, opreme

87

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 5 - 6.

BORCI ZA TROFEJE

89

i meta. Politička situacija raspada SFRJ izazvala je pomeranje takmičenja. Tako se prvenstvo MK oružjem umesto u julu 1991. održalo tek u drugoj polovini septembra, a to je izazvalo nedostatak municije za treniranje u klubu.88 U organizacionom smislu, SK „Partizan” prilagođavao se vremenu u kome je delovao. Kao pravno lice od 1980. godine, imao je zastupnika, u svojstvu predsednika Izvršnog odbora kluba. Izvršni odbor imao je 11 članova sa četvorogodišnjim mandatom, dok se predsednik birao na 12 meseci. Izvršni odbor donosio je finansijske planove, utvrđivao predloge za izmene Statuta, sprovodio odluke Skupštine kluba, donosio godišnje planove rada i podnosio Skupštini izveštaje o radu, prihodima i rashodima kluba. Odbor je podnosio i izveštaj o ukupnom materijalnom i finansijskom poslovanju. Niži organi kluba, poput komisija, bile su u nadležnosti odbora koji ih je mogao imenovati za stalna ili privremena tela. U Odboru samoupravne kontrole bilo je 5 članova sa istom dužinom mandata kao i kod Izvršnog odbora. Starao se za proveru izvršavanja prava, obaveza i odgovornosti koje su imali članovi i funkcioneri kluba. Rad kluba i njegovih institucija bio je javan, a biti sportski radnik u klubu smatralo se za prestižnu društvenu funkciju. Po Statutu nosioci funkcija, svojim

Skupština SK „Partizan”.

88 ASK „Partizan”, Svetozar Živin, Program rada Sttreljačkog kluba „Partizan” za 1991. godinu; ASK „Partizan”, Mirjana Jovović, Izveštaj sa Prvenstva Jugoslavije MK oružjem za 1991. održanom u Titogradu od 20. do 22. 09. 1991.

90 BORCI ZA TROFEJE

angažmanom, prihvatali su moralnu i političku odgovornost za posao koji su radili u klubu. Postojali su dugoročni i godišnji programi razvoja. Skupština kluba donosila je, javnim glasanjem, odluke bitne za razvoj i opštu politiku SK „Partizan”. Odluke i zaključci bili su obavezujući za sve članove kluba, što nije važilo za preporuke.89
Skupština SK „Partizan” sredinom 80-ih godina 20. veka.

Posle smrti Josipa Broza, u zadnjoj fazi života socijalističke Jugoslavije, SK „Partizan” definisan je kao „javnoupravna društveno-sportska organizacija sportista i sportskih radnika” u duhu amaterskog sporta i nametnutih političkih standarda, oblikovanih kroz marketinšku upotrebu floskula o radu „...sa idejno-političkim ciljevima socijalističkog samoupravnog društva”. U stvarnosti, to je značilo da su imali svoje delegate u JSD „Partizan” i u opštinskom streljačkom savezu opštine „Savski Venac”. Vrhunski kvalitet strelaca i masovnost streljačkog sporta, za koji se tada smatralo da će podići i borbenu gotovost obveznika „opštenarodne odbrane i društvene samozaštite”, bili su politički podobni ciljevi, kroz koje se moglo prići školama i preduzećima u potrazi za talentovanim strelcima. Stručno usavršavanje sportista i trenera bilo je u

89

ASK „Partizan”, Statut Streljačkog kluba „Partizan” - Beograd, usvojen 7. decembra 1980. godine.

BORCI ZA TROFEJE

91

opisu obaveza kluba, a praćenje dostignuća u sportu i brza primena novina u pravilima, treninzima, obuci i pripremama za takmičenja davala su SK „Partizan” pravo da se, u sklopu široke sportske porodice JSD – a, profiliše kao nosilac streljačkog sporta i uticajni činilac fizičke kulture Beograda. Po Statutu kluba iz 1984. godine, Skupština kluba bila je najviši organ upravljanja, a niže instance bile su Predsednštvo, Disciplinska komisija i Odbor samoupravne kontrole. Broj članova Predsedništva određivao se na Izbornoj skupštini kluba, a predsednik se birao na dve godine sa pravom jednog reizbora. Predsedništvo „Partizana” imalo je obavezu da se sastaje najmanje jednom mesečno, a predsednik kluba nije imao pravo odlučujućeg glasa u donošenju odluka.90 Vreme materijalne oskudice za „Partizan” počelo je pre sankcija. Stipendije strelaca i sredstva namenjena troškovima zakupa objekata i troškovima sistema takmičenja prestala su da stižu na račun kluba u novembru 1991. godine i sledećih 6 meseci klub nije imao standardne prihode.91 Pod sankcijama, rad SK „Partizan” zavisio je od sponzora, koji su mesečno uplaćivali sume novca. Među njima nalazili su se: Luka Beograd, IMLEK, Poštanska štedionica, JKP „Parking servis” i „Fitofarmacija”.92 Treba imati u vidu da je učešće na takmičenjima podrazumevalo plaćanje kotizacija. Učešće na Prvom kolu Kupa Streljačkog saveza Jugoslavije u disciplinama standardna vazdušna puška, odnosno standardni vazdušni pištolj, plaćalo se po cenovniku Streljačkog saveza Jugoslavije koji je predviđao sumu od 30 dinara za disciplinu standardna vazdušna puška – 40 dijabola. Ista disciplina, sa 60 dijabola, koštala je 42 dinara, dok su pištoljske discipline bile još skuplje: za standardni vazdušni pištolj sa 40 dijabola 36, a za 60 dijabola 48 dinara.93 Ako se zna da je tih godina kalendar streljačkih takmičenja podrazumevao 95 raznih događanja, vezanih za streljački sport i njegove discipline, dobija se slika od nekoliko hiljada dinara godišnje koje je klub morao isplaćivati po jednom strelcu za svako takmičenje.94 Formiranje vrhunskih strelaca imalo je cenu, a za oblikovanje talentovanih ekipnih i pojedinačnih osvajača medalja bilo je potrebno višegodišnje predano treniranje i sticanje takmičarskog iskustva. Prihodi strelaca, do kraja jugoslovenske države, pretežno su se sticali preko stipendija. Strelac sa zvanjem zaslužnog sportiste Jugoslavije, tokom 1990. godine, primao je 6.680 dinara, a sportista međunarodnog razreda 3.340 dinara

90

ASK „Partizan”, Srednjoročni plan razvoja Streljačkog kluba „Partizan” 1985 – 1989., str. 7 – 8.

Podaci prema: ASK „Partizan”, Milorad Nedeljković, Odluka IO SK „Partizan” o zahtevu za direktno preusmeravanje sredstava po osnovu vrhunskih rezultata – Ministarstvu za sport Srbije i SOFK Beograda, 10. april 1992. godine.
91

Podaci o sponzorima navedeni su prema: ASK „Partizan”, Radmila Pejović, Izveštaj za mesec oktobar 1998., Beograd 20. novembar 1998. godine.
92

ASK „Partizan”, Dopis generalnog sekretara SSJ Radovana Tomića – Streljačkom savezu Srbije, Streljačkom savezu Crne Gore i streljačkim klubovima – družinama, 15. novembar 1996. godine.
93

Videti: ASK „Partizan”, Kalendar takmičenja Streljačkog saveza Beograda za 1999. godinu; ASK „Partizan”, Kalendar takmičenja Streljačkog saveza Srbije za 1999. godinu.
94

92 BORCI ZA TROFEJE

mesečno.95 To nije bilo dovoljno za održavanje adekvatnog takmičarskog nivoa. Oprema, oružje i municija sve su teže postajali dostupni za vrhunske strelce. Direktori i treneri kluba obraćali su se potencijalnim sponzorima sa molbama da materijalno podrže talentovane takmičare.96 Predsedništvo SK „Partizan” obezbeđivalo je prihode trenerima u rasponu između 20.000 i 24.000 dinara. Klub se izdržavao od treninga i članarina. Godišnja članarina 1992. iznosila je 1.000 dinara za seniore, 500 za juniore i 200 dinara za pionire. Korišćenje vazdušnog oružja za trening sa 30 dijabola koštalo je 300, a upotreba klupskog pištolja 2.000 dinara. Po cenovniku treninga članova „Partizana”, vežbanje sa drugom vrstom municije donosilo je veće prihode. Trening sa 50 metaka cal. 5,6 mm koštao je 15.000 dinara, a ista cena važila je za treninge sa 25 metaka kalibra 7,65 i 7,62 mm. Treninzi sa 25 metaka kalibra 9 mm para, 9 mm kratki i 38 specijal koštali su 17. 000, a sa 25 metaka cal. 357 Magnum 19.500 dinara. Municija za vatreno oružje uslužno se prodavala preduzećima, koja su imala potrebe za grupnim gađanjima na „Partizanovom” strelištu. Cena 25 metaka, različitih kalibara, bila je između 23.000 – 30.000 dinara. Organizacija gađanja i dodatni materijalni troškovi naplaćivani su sa 6.900 dinara, a sat vremena korišćenja vazdušnog strelišta koštao je 20.000 dinara.97 Sredina 1990 - ih godina bila je bremenita problemima za upravne strukture SK „Partizan”. Predsednik kluba bio je Dragan Jeftić, a posle njega Milorad Nedeljković. Sekretar kluba bila je Gordana Jojić - Nikolić. Direktor kluba bio je Blagoje Marinković, a treneri su bili Mirjana Mašić – Jovović i Srećko Pejović. Funkciju sportskog direktora godinu dana obavljao je Goran Maksimović. Trener u „školi streljaštva” bila je Gordana Jojić – Nikolić. Takmičar kluba Igor Martinović radio je na „vatrenom strelištu”. Postojalo je istureno streljačko odelenje gde je radio Slobodan Jović, a i Miribana Maksimović je jedno vreme radila sa mlađim strelcima. SK „Partizan” sarađivao je sa SK „Rakovica”, odakle su talentovani strelci prelazili u „Partizan”. Sa tom decom radio je Branko Đurić, a kasnije Ratomir Perendija. Trener Srećko Pejović, koji je u SK „Partizan” došao 1994. i trenirao strelce do 1998. godine, zatekao je zastarelo oružje. Vazdušne puške bile su iz 80-tih godina, kao i oprema, a MK oružje bilo je u lošem stanju. Veći deo oružja bio je bez kundaka,

95

ASK „Partizan”, Svetozar Živin, Spisak kategorisanih strelaca koji primaju stipendiju, 31. januar 1990. godine. Videti: ASK „Partizan”, Pismo Gorana Maksimovića – potencijalnim sponzorima Jelene Arunović, nedatiran materijal; ASK „Partizan”, Pismo Gorana Maksimovića i Srećka Pejovića – potencijalnim sponzorima Marije Smoljanić, nedatiran materijal. ASK „Partizan”, Odluka o utvrđivanju visine ličnih dohodaka zaposlenih u klubu, 28. januar 1992. godine; ASK „Partizan”, Gordana Jojić – Nikolić, Cenovnik treninga članova streljačkog kluba „Partizan”, 27. novembar 1992. godine.

96

97

BORCI ZA TROFEJE

93

dioptera, zatvarača. Klub je imao MK puške samo za nekoliko strelaca, kandidata za reprezentaciju Jugoslavije. Neke od starih pušaka postepeno su se popravljale, iako nije bilo mogućnosti kupovine oružja i delova od proizvođača. Bilo je pozajmica i razmena oružja sa drugim klubovima. Vazdušnog serijskog oružja bilo je dovoljno. Zalihe rezervnih delova za „Zastava” vazdušne puške omogućile su klubu da ima najbolje vazdušno oružje u Srbiji, što se povoljno odražavalo i na rezultate pionirskih i juniorskih ekipa. Gađalo sa svim vrstama MK municije koja je mogla da se nađe u zalihama po klubovima koji su bili neaktivni. Kupovala se od nekih takmičara, a municija se nabavljala od dobavljača, pa čak i preprodajom. Najviše municije obezbeđivalo se na takmičenjima i pripremama u Mađarskoj, Bugarskoj, Makedoniji i Crnoj Gori. Nestašica obične i kvalitetne municije odražavala se na treninge sa MK oružjem. Moralo se trenirati sa praznom puškom. Drugačije je bilo sa dijabolama. Starih zaliha dijabola iz Streljačkog saveza Jugoslavije i uvezenih pre ratova bilo je više nego MK municije. Dijabole su se uvozile i u vreme trajanja sankcija. Strelci su na međunarodnim takmičenjima dobijali ili kupovali kvalitetnije dijabole, ali to nije bilo dovoljno za sve potrebe. Početnici su trenirali dva puta nedeljno, a takmičari na međunarodnom programu 4 puta nedeljno. Fizičke pripreme obavljale su se dva puta nedeljno, u prostorijama osnovnih škola, u večernjim terminima. Vazdušno strelište radilo je svakodnevno. Takmičenja i kontrolna gađanja održavala su se tokom vikenda. SK „Partizan”, uprkos teškoćama, organizovao je više takmičenja: nekoliko kola Lige Beograda, kolo Kupa SSJ i prvenstvo države vazdušnim oružjem u internatu Vojne gimnazije. Na međunarodnom nivou, klub je organizovao Internacionalno prvenstvo Beograda. Eksplozija na „vatrenom” strelištu i teška materijalna situacija u klubu prinudile su većinu strelaca da pređu u druge klubove ili da napuste streljaštvo.98 U „Partizanu” ostalo je samo nekoliko takmičara, bez ispravnog oružja, opreme, durbina i municije. Nakon dve godine rada u neregularnim uslovima, sa dolaskom Janoša Juhasa, situacija se promenila. Tokom trenerskog rada u „Partizanu”, koji je trajao od 2001. do 2007. godine, Janoš Juhas napravio je selekciju novih strelaca, kompletirao je opremu i izvršio popravku preostalog oružja. Kao treneri i pomoćni treneri, pored

Intervju sa Srećkom Pejovićem, 29. septembar 2009. godine.
98

94 BORCI ZA TROFEJE

Janoša Juhasa, radili su: Mirjana Mašić – Jovović, Tatjana Radivojević – Savić i Dragan Donević. Treniralo se 4 puta nedeljno, u određenim terminima, sa programima i ciljevima koji su se postavljali pred strelce. Za trening sa MK oružjem nije bilo dovoljno municije, pa je zbog potreba strelaca nabavljen SCAT trenažer što je omogućavalo rad bez upotrebe municije. Postojali su interni kriterijumi trenera i njegovih pomoćnika za odlazak strelaca na domaća takmičenja. Klub nije imao dovoljno sredstava da talentovanim strelcima omogući veće iskustvo takmičenja u inostranstvu.99 Predsednici kluba u vreme obnove streljačkog kadra bili su Bratimir Radenović, Wouter van Houwelingen, Obrad Gavrilović i Miroslav Micić, a direktor kluba bio je Nikola Omrčen. Uprkos ograničenjima, započeo je ponovni uspon „Partizanove” škole streljaštva. Stvaranje streljačkih šampiona, uz napore da se odgovori na sportske, a kasnije političke i ekonomske izazove očuvanja uspeha na državnim i međunarodnim takmičenjima, činili su temelj za tradiciju dugu 50 godina. Odgovornost takmičara prema grbu kluba i poštovanje rada osoba koje su svoj život ugradile u domete SK „Partizan” predstavljaju oslonac za nove uspehe koji će uslediti u godinama koje dolaze.
Treneri Janoš Juhas i Mirjana Mašić - Jovović.

99

Intervju sa Mirjanom Mašić - Jovović, 30. juli 2009. godine; Intervju sa Janošem Juhasom, 9. oktobar 2009. godine.

BORCI ZA TROFEJE

95

96 BORCI ZA TROFEJE

Borci za trofeje: Pola veka streljačkog kluba „Partizan” 1959 – 2009. Zaključak

Pola veka od osnivanja streljačkog kluba „Partizan” predstavlja važan jubilej za streljački sport u Srbiji. Za to vreme klub je bio drugi dom za više hiljada strelaca. Ako se uspesi SK „Partizan” iskažu jezikom brojeva stiče se uvid u niz rezultata koji ga svrstavaju među najtrofejnije klubove na prostorima bivše Jugoslavije. Do 2005. godine, seniori su ekipno bili 26 puta prvaci, a seniorke 19 puta u nizu disciplina streljaštva i sa raznim oružjem. Strelci „Partizana” opravdali su pozive u jugoslovensku i srpsku reprezentaciju, osvajajući 29 odličja na evropskim prvenstvima ( 12 zlatnih, 9 srebrnih i 8 bronzanih ) i 7 medalja, od čega 2 zlatne, 2 srebrne i 3 bronzane na svetskim prvenstvima. Seniori i seniorke osvojili su 8 domaćih kupova, 146 puta bili su pojedinačni državni prvaci i postavili su 36 državnih rekorda. Dostignuća kluba uvećana su i tokom narednih nekoliko godina. Po važnosti trofeja izdvajaju se: zlato Gorana Maksimovića na Olimpijadi u Seulu 1988. godine, sa olimpijskim rekordom. Zatim 3 zlatne, 3 srebrne i 4 bronzane medalje osvojene na Prvenstvima sveta, na kojima su „Partizanovi” strelci postavili četiri svetska rekorda, pa 16 zlatnih, 11 srebrnih i 8 bronzanih medalja sa Prvenstava Evrope. Slede 52 zlatne, 52 srebrne i 50 bronzanih medalja sa balkanskih šampionata, uz 14 rekorda Balkana. Ne bi trebalo zaboraviti ni 172 zlatne medalje sa Prvenstava Jugoslavije.

BORCI ZA TROFEJE

97

The Trophy Fighters: Half of the Century for Shooting Club „Partizan” from 1959 to 2009. Summary
Half a century, since the founding of shooting club „Partizan”, is an important anniversary for the shooting sport in Serbia. During this time the club was second home for thousands of shooters. If the succesess of shooting club „Partizan” can be expresed within language of numbers, it could be acquired the real insight into the range of results that it classified most triumphant among clubs in the region of former Yugoslavia. Prior to year 2005. the senior teams have been champions 26 times, and ladies have been 19 times, in a numbers of shooting disciplines and with various weapons. „Partizan”’s shooters justified the calls in the Yugoslav and the Serbian national teams, conquering 29 medals at European championships (12 gold, 9 silver and 8 bronze), and 7 medals, of which 2 gold, 2 silver and 3 bronze on the World Cup. Men and women teams won 8 domestic Cup, 146 times were individual state champions and set the state record 36 times. In particular shooting category, as the section of the club, shooters for „flying targets”, or „trap” were state champions 11 times, and in the Cup event won 10 times between 1994 - 2004. years. In the same time, they also won 8 of the Champions titles in the individual competitions. Achievements of the club have increased during the next few years. By order of importance most important trophies are: Gold medal on Olympic Games with Olympic Record (Goran Maksimović in Seoul in 1988.) They won 3 gold, 3 silver, and 4 bronze medals on World Championships with four World Records. „Partizan”’s shooters had good results on European Championships: 16 gold, 11 silver, and 8 bronze medals. Prominent and numerous are Balkan titles: 52 gold, 52 silver, 50 bronze medals with 14 Balkan Records. They were among most successfull teams on Championships of Yugoslavia with 172 Gold medals. 98 BORCI ZA TROFEJE

Le trophée combattants: La moitié du siècle pour les club de tir „Partizan” de 1959 à 2009. Conclusion
Un demi-siècle depuis la fondation du club de tir „Partizan” est un anniversaire important pour le tir sportif en Serbie. Pendant ce temps, le club a été une deuxième maison pour des milliers de tireurs. Si le succès de tir club „Partizan” peut être affiché dans la langue de numéros, il peut être acquis l’aperçu dans la plage de résultats qu’il classé plus triomphant entre clubs de la région de l’ex-Yougoslavie. Avant de l’année 2005. les équipes de cadres supérieurs ont été champions 26 fois, et Mesdames ont été 19 fois, dans un nombre de tir de disciplines et avec plusieurs armes. Tireurs de „Partizan” justifié les appels dans l’Yougoslavie et les équipes nationales serbes, conquête 29 médailles aux Championnats européens (12 or, argent 9 et 8 de bronze) et 7 médailles, de laquelle or 2, 2 bronze d’argent et 3 de la Coupe du monde. Équipes hommes et femmes a remporté 8 tasses domestiques, 146 fois ont été champions de l’état et définir l’enregistrement d’état 36 fois. En particulier tir catégorie, comme la section du club, les tireurs pour „cibles volants”, ou „piège”, étaient champions de l’état 11 fois, et en la Coupe des événements a remporté 10 fois entre 1994-2004. cours des dernières années. Dans le même temps, elles aussi remporté 8 des titres de champions dans les compétitions individuelles. Les accomplissements du club ont augmenté pendant les prochaines années. Par ordre de l’importance le trophée ressemble à ceci : Médaille d’or sur des Jeux Olympiques avec le disque olympique (Goran Maksimović à Séoul en 1988.) Ils ont gagné 3 d’or, 3 d’argent et 4 médailles de bronze sur des championnats du monde avec quatre disque mondiaux. Le „Partizan” tireurs eu de bons résultats sur des championnats européens : 16 d’or, 11 d’argent, et 8 médailles de bronze. En avant et nombreux sont les titres balkaniques : 52 or, 52 argents, 50 médailles de bronze avec 14 disques balkaniques. Ils étaient parmi la plupart des équipes réussies sur des championnats de la Yougoslavie avec 172 médailles d’or.
BORCI ZA TROFEJE

99

REGISTAR LIČNIH IMENA

A Akifović Maksimović Miribana 28, 29, 61, 89 Andonov Nikola 33, 34, 38, 59, 61 Andrejević Šišić Snežana 21, 22, 24 Anđelković Katarina 42 Arnautović Sonja 42 Arsović Andrea 47, 50, 51, 52, 53, 59, 62, 68 Arsović Anđela 53 Arunović Jelena 46, 89 B Banović Jelena 36, 37, 38, 41, 42, 46, 47, 68, 79 Bjelobrković Vasilije 14 Binder Aranka 37, 61 Bojanić Bojan 14 Bojović Toma 18 Broz Josip Tito 9, 10, 87 Bulja Todor 9, 19, 22, 76 Bućić Igor 50, 53, 62, 70 Ć Ćalić Anja 42 Ćeranić Dejan 37, 38, 40, 61, 79

D Dapčević Peko 9 Davidović Bojana 44, 45 Dimitrijević B. Bojan 10 Dobričanin Slobodan 14 Donević Dragan 14, 28, 44, 45, 50, 52, 53, 59, 61, 62, 63, 68, 70, 78, 79, 91 Dragović Boris 33 Drezgić Boško 24 Drinčić Slaviša 17, 18, 21, 58 Đ Đukić Goran 40 Đurašković Đuro 9, 19, 22, 76 Đurić Branko 61, 89 Đurmez Ognjen 62 F Franović Mladen 14 Frič Marijana 37, 42, 61 G Gavrić Slobodan 19, 21, 24, 25, 33, 56, 58, 73, 78 Gavrilović Obrad 91

100 BORCI ZA TROFEJE

Gilić Vasilije 43, 44, 45, 47, 78, 79 Gušić Damjan 14 H Hadži-Cenić Rodoljub 25, 55, 56, 61, 84 Houwelingen Wouter van 91 I Ilić Milan 19 Ivanković Dejan 40, 41, 42, 44, 45 Ivanović Ratko 14 Ivković Marija 42, 44, 45 Ivošev Aleksandra 37, 61 J Jakovljević Srboljub 61 Janković Dejan 46 Janković Miodrag 58 Jeftić Dragan 89 Jeftović Milorad 13 Jeftović Novak 13 Jekić Mihajlo 21, 61 Jelisavac Vukosava 44, 45 Jelić Slavomir 60 Jevtić Vladimir 21, 61, 81 Jojić Nikolić Gordana 24, 25, 26, 61, 62, 89 Jovanović Đorđević Olga 21, 24, 55, 56, 75, 82 Jovanović Nebojša 59 Jovanović Veljko 47, 49, 51, 61, 63 Jović Slobodan 89 Jovović Branko 60, 61, 81 Juhas Janoš 61, 90, 91 K Kaleb Vera 21, 23, 24 Katanić Miodrag 16, 17, 82

Keča Manojlo 60 Klačar Božo 14 Kladarin Đuro 9 Knežević Čedomir 60 Knežević Ljiljana 47 Kosanović Marijana 61 Kostadinović - Dišović Milovan 14 Kovačević Rade 14 Kovačević Svetozar 13 Kreačić Otmar 9 Kukrik Dušan 33, 49 Kvasnevski Ivan 29 L Lazanski Miroslav 14 M Mađarić Vlada 9 Maksimović Goran 11, 25, 29, 32, 34, 36, 37, 38, 41, 42, 46, 55, 59, 61, 72, 76, 77, 78, 85, 89, 93, 94, 95 Malešević Nebojša 40 Marić Dragoljub 60 Marinković Blagoje 25, 29, 61, 83, 84, 89 Marinković Boris 37, 42, 43, 44, 45, 46, 78 Marković Dragan 47, 49, 58, 67, 68, 78 Marković Dragoslava 21, 73 Marković Mališa 14, 34, 59 Marković Nemanja 59, 60 Martinović Igor 36, 37, 43, 46, 47, 89 Martinović Pavle 42 Mašić Jovović Mirjana 21, 24, 25, 29, 55, 61, 62, 74, 75, 76, 78, 83, 86, 89, 91 Matić Zoran 34 Matova Nonka 37 Matović Božidar 61, 81

BORCI ZA TROFEJE

101

Micić Miroslav 91 Mićić Zoran 14 Midžović Milorad 33 Mihailović Dejan 44, 45 Mihajlović Lidija 37, 42, 61 Mihajlović Miloš 50 Mijatović Mileta 14 Mikanović Dijana 38 Mikec Goran 37, 38, 39, 46, 79 Milanović Branislav 61 Milanović Sandra 50 Milenković Vuk 33, 34, 38 Milovanović Krsto 45, 55, 58, 76, 78 Miljanić Luka 53 Mirosavljev Nemanja 42, 61 Misajlović Snežana 23, 29 Mitev Aleksandar 29, 33, 59, 85 Mitić Nevena 53 Mladenović Marija 60 N Nedeljković Milorad 88, 89 Nešić Živorad 61 Nešković Gavrilo 25 Nešković Sreten 60 Ninković Dušan 13 Novaković Zoran 44 Novicki Boris 61 O Omrčen Nikola 91 Orlović Đorđe 13, 17, 21 P Paunović Slobodan 21, 24, 54, 59, 73, 75 Pejčev Radmilo 16

Pejčev Vladimir 21, 24, 56, 73, 75, 76 Pejović Bojana 40, 41, 44, 59, 79 Pejović Radmila 88 Pejović Srećko 34, 61, 89, 90 Perendija Ratomir 61, 89 Petković Dragoljub 29 Petrović Tina 36, 37, 38, 46, 59, 61 Pinjuh Marko 45 Pletikosić Stevan 42 Popović Rajko 13, 15, 61 Požar Dražen 14 R Rabrenović Spasić Persida 21, 24, 73 Radenović Bratimir 91 Radivojević Jelena 42, 44, 45, 46 Radivojević Savić Tatjana 47, 49, 59, 61, 69, 91 Radomirović Bojana 42 Radosavljević Milutin 17, 81 Rasulić Ivica 14 Ristić Ranko 13 Rosić Ružica 24 S Saranović Danijela 36, 38, 42, 44, 46 Sarvan Sanja 25 Savić Aleksandra 42, 44 Savić Moma 37 Savić Risantije 59 Savić Stevan 40 Scepinski Ivana 50, 52 Seratlić Rajko 56 Senić Vukašin 13 Simić Marko 44, 79 Smiljanić Dragomir 13 Smoljanić Ksenija 40

102 BORCI ZA TROFEJE

Smoljanić Marija 38, 40, 79, 89 Sofranić Dragica 25 Soro Ladislav 21, 24, 61 Stajković Dragan 33 Stamenković Jelena 33 Stepanović Maja 60 Stevanović Pera 13 Stojanović Nataša 36, 61 Stojković Natalija 45 Svirčev Ljiljana 13 Š Šekarić Jasna 60 Šipek Miroslav 73 Škiljaica Sima 21 Škundrić Marija 33, 36 Šoškić Rada 85 Šoškić Rade 45, 55, 58, 76, 78 Šotra Milan 44, 45 T Tomić Radovan 33, 88 Tošić Stefan 49, 62, 69 Tucović Slavica 60 Turčinović Ivan 13 V Veljanović Vesna 21 Vlajković Goran 52, 53, 62, 70 Vorkapić Marić Radmila 25, 28, 82 Vranješ Ana 53, 62, 70 Vrljanac Aleksandar 42, 44, 45, 47 Vučinić Milorad 9, 19, 22, 76 Vukmanović Svetozar Tempo 9 Vukotić Mina 62 Vuković Momir 13, 15, 16

Z Zeljajić Jelena 50, 62, 69 Zlatić Aleksandar 60 Zlatić Andrija 60 Zlatković Goran 14 Ž Živanović Jelena 61 Živanović Miodrag 21, 24 Živin Svetozar 86, 89 Živković Nevenka 24

BORCI ZA TROFEJE

103

BELEŠKA O AUTORU

Dr Ljubomir Petrović rođen je u Beogradu 1970. godine. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu. Studije istorije upisao je 1989. na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Diplomirao je 1994. Magistrirao je 1999. godine, a doktorirao je 2006. godine. Zaposlen je u Institutu za savremenu istoriju u Beogradu. Objavio je knjige: Država i društvo u periodici Kraljevine Jugoslavije 1920 – 1941. (2000.); Nevidljivi geto (2007.); Jugoslovensko međuratno društvo u mreži vlasti (2009.) i 35 naučnih radova.

Kontakt: ljubapet@sezampro.rs Homepage: http://www.isi.academia.edu/LjubomirPetrovic

BORCI ZA TROFEJE

105

Izdavač Streljački klub „PARTIZAN” Za izdavača Dražen Požar, predsednik Fotografije Arhiv streljačkog kluba „Partizan” Vladimir Popović Grafički dizajn i priprema za štampu DoubleClick Advertising Tiraž: 500 Prvo izdanje Štampa Cicero - Beograd

CIP - Katalogizacija u publikaciji Narodna biblioteka Srbije, Beograd 799.311:061.2(497.11)„1959/2009” PETROVI", Qjubomir, 1970Borci za trofeje : pola veka streljačkog kluba „Partizan” 1959-2009. godine / Ljubomir Petrović ; [fotografije Vladimir Popović]. 1. izd. - Beograd : Streljački klub „Partizan”, 2009 (Beograd : Cicero). - 101 str. : fotogr. ; 28 x 28 cm Autorova slika. - Tiraž 500. - Beleška o autoru: str. 101. - Summary: The Trophy Fighters ; Conclusion: Le trophée combattants. - Regostar. ISBN 978-86-913131-0-4 1. Streqa;ki klub @PartizanŸ (Beograd) a) Streqa;ki klub @PartizanŸ (Beograd) 1959-2009 COBISS.SR-ID 171265804

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful